फेनाघातो वल्लीफलानाम् परीवाहान्ताः पिप्पलीमृद्वीकेक्षूणां कूपपर्यन्ताः शाकमूलानाम् हरणीपर्यन्ता हरितकानाम् पाल्यो लवानां गन्धभैषज्योशीरह्रीबेरपिण्डालुकादीनाम् ॥ कZ_०२.२४.२२ ॥
phenāghāto vallīphalānām parīvāhāntāḥ pippalīmṛdvīkekṣūṇāṃ kūpaparyantāḥ śākamūlānām haraṇīparyantā haritakānām pālyo lavānāṃ gandhabhaiṣajyośīrahrīberapiṇḍālukādīnām
Para los frutos de enredadera, el límite llega hasta la marca de espuma (indicador de la línea de agua); para la pimienta larga, las uvas y la caña de azúcar, hasta el final del canal de riego; para las hortalizas de hoja y las raíces, hasta el extremo del dispositivo de extracción de agua; para la harītakī (mirabolano), hasta el terraplén mantenido; y del mismo modo para las salinas y para las plantas aromáticas y medicinales como uśīra, hrībera, piṇḍāluka y otras—cada una con su límite de cultivo prescrito.
To standardize enforceable cultivation limits tied to water infrastructure (channels, wells, lifting devices, embankments), reducing disputes and enabling planned allocation of irrigated land.
It treats farming as an administrable system: crop choice and placement are linked to measurable infrastructure-based boundaries, enabling supervision and accountability.