Adhyaya 269

Verse 1

अ प्रणीतम् श्रीलश्री वङ्गदेशीयासियातिक्-समाजानुज्ञया श्रीराजेन्द्रलालमित्रेण परिशोधितम् कलिकाताराजधान्यां गणेशयन्त्रे मुद्रितञ्च संवत् अग्निपुराणम् अथोनसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः विष्णुपञ्जरं पुष्कर उवच त्रिपुरञ्जघ्नुषः पूर्वं ब्रह्मणा विष्णुपञ्जरं शङ्करस्य द्विजश्रेष्थ रक्षणाय निरूपितं

Puṣkara dijo: Antes de que (Śiva) diera muerte a Tripura, Brahmā prescribió para Śaṅkara—oh el mejor de los nacidos dos veces—una “armadura” (kavaca) de Viṣṇu, para su salvaguarda. Este es el capítulo doscientos sesenta y nueve, «El Viṣṇu-Pañjara».

Verse 2

वागीशेन च शक्रस्य बलं हन्तुं प्रयास्यतः तस्य स्वरूपं वक्ष्यामि तत्त्वं शृणु जयादिमत्

Y cuando Vāgīśa partió para destruir el ejército de Śakra (Indra), describiré su forma verdadera; escucha su realidad esencial, oh Jayādimat.

Verse 3

विष्णुः प्राच्यां स्थितश् चक्री हरिर्दक्षिनणतो गदी प्रतीच्यां शार्ङ्गधृग्विष्णुर्जिष्णुः खड्गी ममोत्तरे

Que Viṣṇu, situado en el oriente como portador del disco, y Hari en el sur como portador de la maza; que Viṣṇu en el occidente como portador de Śārṅga (el arco), y Jiṣṇu en el norte como portador de la espada, me protejan.

Verse 4

हृषीकेशो विकोणेषु तच्छिद्रेषु जनार्दनः क्रोडरूपी हरिर्भूमौ नरसिंहो ऽम्बरे मम

Que Hṛṣīkeśa habite en las direcciones intermedias; que Janārdana guarde las aberturas y los orificios. Que Hari, en forma de Jabalí (Varāha), me proteja en la tierra; y que Narasiṁha me proteja en el cielo.

Verse 5

क्षुरान्तममलञ्चक्रं भ्रमत्येतत् सुदर्शनं अस्यांशुमाला दुष्प्रेक्ष्या हन्तुं प्रेतनिशाचरान्

Este inmaculado disco Sudarśana, afilado como una navaja, gira velozmente; su guirnalda de rayos es imposible de mirar—destinado a abatir fantasmas y demonios que vagan en la noche.

Verse 6

गदा चेयं सहस्रार्चिःप्रदीप्तपावकोज्ज्वला रक्षोभूतपिशाचानां डाकिनीनाञ्च नाशनी

Esta misma maza, de mil llamas, resplandece como fuego encendido; es la destructora de rākṣasas, bhūtas, piśācas y también de ḍākinīs.

Verse 7

शार्ङ्गविस्फूर्जितञ्चैव वासुदेवस्य मद्रिपून् तिर्यङ्मनुष्यकुष्माण्डप्रेतादीन् हन्त्वशेषतः

Y que el estruendoso tañido del Śārṅga, el arco de Vāsudeva, destruya por completo a mis enemigos—sean animales, hombres, kuṣmāṇḍas, pretas y semejantes—sin dejar resto.

Verse 8

खड्गधारोज्ज्वलज्जो ऽत्स्नानिर्धूता ये समाहिताः ते यान्तु शाम्यतां सद्यो गरुडेनेव पन्नगाः

Que esas fuerzas hostiles, ardientes como el filo de una espada—sacudidas y apartadas por el rito del baño y dominadas por la concentración ritual—se retiren y se apacigüen al instante, como las serpientes son sometidas por Garuḍa.

Verse 9

ये कुष्माण्डास्था यक्षा ये दैत्या ये निशाचराः प्रेता विनायकाः क्रूरा मनुष्या जम्भगाः खगाः

Ya sean seres asentados en Kuṣmāṇḍa, Yakṣas, Daityas, demonios noctámbulos, Pretas (espíritus errantes), Vināyakas (espíritus obstructores), hombres crueles, Jambhagas o aves hostiles—todos ellos son aquí señalados para ser rechazados.

Verse 10

सिंहादयश् च पशवो दन्दशूकाश् च पन्नगाः सर्वे भवन्तु ते सौम्याः कृष्णशङ्खरवाहताः

Que las fieras, comenzando por los leones, y las criaturas mordedoras y las serpientes—todas ellas—se vuelvan benignas contigo, sometidas por el bramido de la caracola negra (śaṅkha).

Verse 11

चित्तवृत्तिहरा ये मे ये जनाः स्मृतिहारकाः बलौजसञ्च हर्तारश्छायाविभ्रंशकाश् च ये

Que sean rechazados aquellos seres que me arrebatan los movimientos de la mente, aquellas personas que roban la memoria, quienes sustraen la fuerza y el vigor vital, y quienes causan la distorsión o pérdida de la sombra—que sean repelidos.

Verse 12

ये चोपभोगहर्तारो ये च लक्षणनाशकाः कुष्माण्डास्ते प्रणश्यन्तु विष्णुचक्ररवाहताः

Que esos Kuṣmāṇḍas que roban los goces, y aquellos que destruyen las señales y marcas auspiciosas, sean aniquilados por completo—abatidos por el impetuoso bramido del disco de Viṣṇu.

Verse 13

बुद्धिस्वास्थ्यं मनःस्वास्थ्यं स्वास्थ्यमैन्द्रियकं तथा ममास्तु देवदेवस्य वासुदेवस्य कीर्तनात्

Por la alabanza (kīrtana) de Vāsudeva, el Dios de los dioses, que yo alcance la sana salud del entendimiento, la sana salud de la mente y, asimismo, la salud de los sentidos.

Verse 14

पृष्ठे पुरस्तान्मम दक्षिणोत्तरे विकोणतश्चास्तु जनार्दनोहरिः तमीड्यमीशानमनन्तमच्युतं जनार्दनं प्रणिपतितो न सीदति

Que Janārdana Hari esté detrás de mí y delante de mí; que esté a mi derecha y a mi izquierda, y también en las direcciones intermedias (diagonales). Quien se postra ante ese Señor digno de alabanza—Janārdana, el Soberano, el Infinito, el Infalible (Acyuta)—no cae en la miseria.

Verse 15

यथा परं ब्रह्म हरिस् तथा परः जगत्स्वरूपश् च स एव केशवः सत्येन तेनाच्युतनामकीर्तनात् प्रणाशयेत्तु त्रिविधंममाशुभं

Así como Hari es el Brahman supremo, así también es Él el Más Alto; y Él solo—Keśava—es asimismo la forma misma del universo. Por esa verdad, mediante el canto del nombre de Acyuta, que se destruya mi triple inauspiciosidad.