Mantra 6
Sukta 7.2
उत योषणे दिव्ये मही न उषासानक्ता सुदुघेव धेनुः । बर्हिषदा पुरुहूते मघोनी आ यज्ञिये सुविताय श्रयेताम् ॥
उ॒त योष॑णे दि॒व्ये म॒ही न॑ उ॒षासा॒नक्ता॑ सु॒दुघे॑व धे॒नुः । ब॒र्हि॒षदा॑ पुरुहू॒ते म॒घोनी॒ आ य॒ज्ञिये॑ सुवि॒ताय॑ श्रयेताम् ॥
utá yóṣaṇe divyé mahī́ na uṣásā-náktā su-dúgheva dhenúḥ | barhi-ṣádā puru-hūté maghónī ā́ yajñíye suvitā́ya śrayetām ||
And may the two divine maidens, Dawn and Night, vast for us like a well-milking cow, sit upon the sacred seat—richly called, bestowing abundance; may they lean toward the sacred work, for a happy going and a wide felicity.
उ॒त । योष॑णे॒ इति॑ । दि॒व्ये इति॑ । म॒ही इति॑ । नः॒ । उ॒षसा॒नक्ता॑ । सु॒दुघा॑ऽइव । धे॒नुः । ब॒र्हि॒ऽसदा॑ । पु॒रु॒हू॒ते इति॑ पु॒रु॒ऽहू॒ते । म॒घोनी॒ इति॑ । आ । य॒ज्ञिये॑ । सु॒वि॒ताय॑ । श्र॒ये॒ता॒म् ॥उत । योषणे इति । दिव्ये इति । मही इति । नः । उषसानक्ता । सुदुघाइव । धेनुः । बर्हिसदा । पुरुहूते इति पुरुहूते । मघोनी इति । आ । यज्ञिये । सुविताय । श्रयेताम् ॥uta | yoṣaṇeiti | divye iti | mahī iti | naḥ | uṣasānaktā | sudughāiva | dhenuḥ | barhi-sadā | puruhūte itipuru-hūte | maghonī iti | ā | yajñiye | suvitāya | śrayetām