Mantra 12
Sukta 6.49
प्र वीराय प्र तवसे तुरायाजा यूथेव पशुरक्षिरस्तम् । स पिस्पृशति तन्वि श्रुतस्य स्तृभिर्न नाकं वचनस्य विपः ॥
प्र वी॒राय॒ प्र त॒वसे॑ तु॒रायाजा॑ यू॒थेव॑ पशु॒रक्षि॒रस्त॑म् । स पि॑स्पृशति त॒न्वि॑ श्रु॒तस्य॒ स्तृभि॒र्न नाकं॑ वच॒नस्य॒ विप॑: ॥
prá vīrā́ya prá taváse turā́ya ā́jā yū́theva paśurákṣir ástam | sá pispṛśati tanví śrutásya stṛ́bhir ná nā́kaṃ vacanásya vípaḥ ||
Forward for the hero, forward for the strong, forward for the swift—go, like a herd’s protector toward the home. He touches in his body the fullness of what is heard (the revealed word), as the inspired one reaches heaven by the firm steps of speech.
प्र । वी॒राय॑ । प्र । त॒वसे॑ । तु॒राय॑ । अज॑ । यू॒थाऽइ॑व । प॒शु॒ऽरक्षिः॑ । अस्त॑म् । सः । पि॒स्पृ॒श॒ति॒ । त॒न्वि॑ । श्रु॒तस्य॑ । स्तृऽभिः॑ । न । नाक॑म् । व॒च॒नस्य॑ । विपः॑ ॥प्र । वीराय । प्र । तवसे । तुराय । अज । यूथाइव । पशुरक्षिः । अस्तम् । सः । पिस्पृशति । तन्वि । श्रुतस्य । स्तृभिः । न । नाकम् । वचनस्य । विपः ॥pra | vīrāya | pra | tavase | turāya | aja | yūthāiva | paśu-rakṣiḥ | astam | saḥ | pispṛśati | tanvi | śrutasya | stṛ-bhiḥ | na | nākam | vacanasya | vipaḥ