Mantra 17
Sukta 6.48
मा काकम्बीरमुद्वृहो वनस्पतिमशस्तीर्वि हि नीनशः । मोत सूरो अह एवा चन ग्रीवा आदधते वेः ॥
मा का॑क॒म्बीर॒मुद्वृ॑हो॒ वन॒स्पति॒मश॑स्ती॒र्वि हि नीन॑शः । मोत सूरो॒ अह॑ ए॒वा च॒न ग्री॒वा आ॒दध॑ते॒ वेः ॥
mā́ kākambī́ram úd vṛhaḥ vánaspátim áśastīr ví hí nī́naśaḥ | mót sū́ro áhar íti evā́ cana grīvā́ ā́dadhate véḥ ||
Do not uproot the kākambīra tree; the ill-praised forces scatter men in many ways. Let not the ‘hero’ say, ‘it is day’, and yet lay the noose upon the neck—let not the being be trapped by a false clarity.
मा । का॒क॒म्बीर॑म् । उत् । वृ॒हः॒ । वन॒स्पति॑म् । अश॑स्तीः । वि । हि । नीन॑शः । मा । उ॒त । सूरः॑ । अह॒रिति॑ । ए॒व । च॒न । ग्री॒वा । आ॒ऽदध॑ते । वेः ॥मा । काकम्बीरम् । उत् । वृहः । वनस्पतिम् । अशस्तीः । वि । हि । नीनशः । मा । उत । सूरः । अहरिति । एव । चन । ग्रीवा । आदधते । वेः ॥mā | kākambīram | ut | vṛhaḥ | vanaspatim | aśastīḥ | vi | hi | nīnaśaḥ | mā | uta | sūraḥ | ahariti | eva | cana | grīvā | ādadhate | veḥ