Sukta 5.25
तव द्युमन्तो अर्चयो ग्रावेवोच्यते बृहत् । उतो ते तन्यतुर्यथा स्वानो अर्त त्मना दिवः ॥
तव॑ द्यु॒मन्तो॑ अ॒र्चयो॒ ग्रावे॑वोच्यते बृ॒हत् । उ॒तो ते॑ तन्य॒तुर्य॑था स्वा॒नो अ॑र्त॒ त्मना॑ दि॒वः ॥
táva dyu-mánto arcáyo grā́vāiva ucyate bṛhát | utó te tanyatúr yáthā svā́nó arta tmanā́ diváḥ ||
Your luminous flames—your chants of fire—are spoken of as the Vast, like the pressing-stone that utters. And your thunderous power too resounds, as the heaven’s own sounding calls forth by its very self-nature.
तव॑ । द्यु॒ऽमन्तः॑ । अ॒र्चयः॑ । ग्रावा॑ऽइव । उ॒च्य॒ते॒ । बृ॒हत् । उ॒तो इति॑ । ते॒ । त॒न्य॒तुः । य॒था॒ । स्वा॒नः । अ॒र्त॒ । त्मना॑ । दि॒वः ॥तव । द्युमन्तः । अर्चयः । ग्रावाइव । उच्यते । बृहत् । उतो इति । ते । तन्यतुः । यथा । स्वानः । अर्त । त्मना । दिवः ॥tava | dyu-mantaḥ | arcayaḥ | grāvāiva | ucyate | bṛhat | uto iti | te | tanyatuḥ | yathā | svānaḥ | arta | tmanā | divaḥ