Sukta 4.55
प्र पस्त्यामदितिं सिन्धुमर्कैः स्वस्तिमीळे सख्याय देवीम् । उभे यथा नो अहनी निपात उषासानक्ता करतामदब्धे ॥
प्र प॒स्त्या॒३॒॑मदि॑तिं॒ सिन्धु॑म॒र्कैः स्व॒स्तिमी॑ळे स॒ख्याय॑ दे॒वीम् । उ॒भे यथा॑ नो॒ अह॑नी नि॒पात॑ उ॒षासा॒नक्ता॑ करता॒मद॑ब्धे ॥
pra pastyām aditiṃ sindhum arkaiḥ svastim īḷe sakhyāya devīm | ubhe yathā no ahanī ni-pāta uṣasā-naktā karatām adabdhe ||
With hymns I uplift Aditi in the home, and Sindhu; I adore the goddess for well-being and for comradeship—so that both our Days, at their descent, Dawn and Night, the unbetraying, may fashion for us the right state.
प्र । प॒स्त्या॑म् । अदि॑तिम् । सिन्धु॑म् । अ॒र्कैः । स्व॒स्तिम् । ई॒ळे॒ । स॒ख्याय॑ । दे॒वीम् । उ॒भे इति॑ । यथा॑ । नः॒ । अह॑नी॒ इति॑ । नि॒ऽपातः॑ । उ॒षसा॒नक्ता॑ । क॒र॒ता॒म् । अद॑ब्धे॒ इति॑ ॥प्र । पस्त्याम् । अदितिम् । सिन्धुम् । अर्कैः । स्वस्तिम् । ईळे । सख्याय । देवीम् । उभे इति । यथा । नः । अहनी इति । निपातः । उषसानक्ता । करताम् । अदब्धे इति ॥pra | pastyām | aditim | sindhum | arkaiḥ | svastim | īḷe | sakhyāya | devīm | ubhe iti | yathā | naḥ | ahanī iti | ni-pātaḥ | uṣasānaktā | karatām | adabdheiti