Sukta 10.86
यमिमं त्वं वृषाकपिं प्रियमिन्द्राभिरक्षसि । श्वा न्वस्य जम्भिषदपि कर्णे वराहयुर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
यमि॒मं त्वं वृ॒षाक॑पिं प्रि॒यमि॑न्द्राभि॒रक्ष॑सि । श्वा न्व॑स्य जम्भिष॒दपि॒ कर्णे॑ वराह॒युर्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
yám imáṁ tváṁ vṛṣā́kapiṁ priyám indrābhirákṣasi | śvā́ nv asya jambhiṣád ápi kárṇe varāháyur víśvasmād índra úttaraḥ ||
This Vṛṣākapi whom you cherish and guard, O Indra—now even the hound snaps at him, biting at the ear. Let the boar-driven impulse be mastered: Indra stands higher than every restless movement.
यम् । इ॒मम् । त्वम् । वृ॒षाक॑पिम् । प्रि॒यम् । इ॒न्द्र॒ । अ॒भि॒ऽरक्ष॑सि । श्वा । नु । अ॒स्य॒ । ज॒म्भि॒ष॒त् । अपि॑ । कर्णे॑ । व॒रा॒ह॒ऽयुः । विश्व॑स्मात् । इन्द्रः॑ । उत्ऽत॑रः ॥यम् । इमम् । त्वम् । वृषाकपिम् । प्रियम् । इन्द्र । अभिरक्षसि । श्वा । नु । अस्य । जम्भिषत् । अपि । कर्णे । वराहयुः । विश्वस्मात् । इन्द्रः । उत्तरः ॥yam | imam | tvam | vṛṣākapim | priyam | indra | abhi-rakasi | śvā | nu | asya | jambhiṣat | api | karṇe | varāha-yuḥ | viśvasmāt | indraḥ | ut-taraḥ