Sukta 10.140
ऋतावानं महिषं विश्वदर्शतमग्निं सुम्नाय दधिरे पुरो जनाः । श्रुत्कर्णं सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैव्यं मानुषा युगा ॥
ऋ॒तावा॑नं महि॒षं वि॒श्वद॑र्शतम॒ग्निं सु॒म्नाय॑ दधिरे पु॒रो जना॑: । श्रुत्क॑र्णं स॒प्रथ॑स्तमं त्वा गि॒रा दैव्यं॒ मानु॑षा यु॒गा ॥
ṛtā́vānaṃ mahiṣáṃ viśvá-darśatam agníṃ sumnā́ya dadhire puró jánāḥ | śrút-karṇaṃ sapráthas-tamaṃ tvā girā́ daívyam mā́nuṣā yugā́ ||
Men have set Agni in front for the bliss—Agni who is full of Ṛta, mighty, seen by all. The ages of men, with their utterance, have sung thee, divine, wide-spreading, hearkening with awakened ear.
ऋ॒तऽवा॑नम् । म॒हि॒षम् । वि॒श्वऽद॑र्शतम् । अ॒ग्निम् । सु॒म्नाय॑ । द॒धि॒रे॒ । पु॒रः । जनाः॑ । श्रुत्ऽक॑र्णम् । स॒प्रथः॑ऽतमम् । त्वा॒ । गि॒रा । दैव्य॑म् । मानु॑षा । यु॒गा ॥ऋतवानम् । महिषम् । विश्वदर्शतम् । अग्निम् । सुम्नाय । दधिरे । पुरः । जनाः । श्रुत्कर्णम् । सप्रथःतमम् । त्वा । गिरा । दैव्यम् । मानुषा । युगा ॥ṛta-vānam | mahiṣam | viśva-darśatam | agnim | sumnāya | dadhire | puraḥ | janāḥ | śrut-karṇam | saprathaḥ-tamam | tvā | girā | daivyam | mānuṣā | yugā