Mantra 1
Sukta 1.62
प्र मन्महे शवसानाय शूषमाङ्गूषं गिर्वणसे अङ्गिरस्वत् । सुवृक्तिभिः स्तुवत ऋग्मियायार्चामार्कं नरे विश्रुताय ॥
प्र म॑न्महे शवसा॒नाय॑ शू॒षमा॑ङ्गू॒षं गिर्व॑णसे अङ्गिर॒स्वत् । सु॒वृ॒क्तिभि॑: स्तुव॒त ऋ॑ग्मि॒यायार्चा॑मा॒र्कं नरे॒ विश्रु॑ताय ॥
prá manmahe śavasānā́ya śū́ṣam āṅgū́ṣaṃ gírvāṇase aṅgirasvát | su-vṛ́ktibhiḥ stuvatá ṛgmiyā́yā́rcāma arkáṃ náre ví-śrutāya ||
We set our thought forward to the puissant one, bringing the strong chant to the Lord of the inspired word, in the Angiras manner. With well-woven hymns, praising the singer of the ṛks, we chant the flame-like hymn to the Man, the widely-heard—so that the soul may be lifted into luminous force.
प्र । म॒न्म॒हे॒ । श॒व॒सा॒नाय॑ । शू॒षम् । आ॒ङ्गू॒षम् । गिर्व॑णसे । अ॒ङ्गि॒र॒स्वत् । सु॒वृ॒क्तिऽभिः॑ । स्तु॒व॒ते । ऋ॒ग्मि॒याय॑ । अर्चा॑म अ॒र्कम् । नरे॑ । विऽश्रु॑ताय ॥प्र । मन्महे । शवसानाय । शूषम् । आङ्गूषम् । गिर्वणसे । अङ्गिरस्वत् । सुवृक्तिभिः । स्तुवते । ऋग्मियाय । अर्चाम अर्कम् । नरे । विश्रुताय ॥pra | manmahe | śavasānāya | śūṣam | āṅgūṣam | girvaṇase | aṅgirasvat | suvṛkt i-bhiḥ | stuvate | ṛgmiyāya | arcāma arkam | nare | vi-śrutāya