Mantra 2
Sukta 1.57
अध ते विश्वमनु हासदिष्टय आपो निम्नेव सवना हविष्मतः । यत्पर्वते न समशीत हर्यत इन्द्रस्य वज्रः श्नथिता हिरण्ययः ॥
अध॑ ते॒ विश्व॒मनु॑ हासदि॒ष्टय॒ आपो॑ नि॒म्नेव॒ सव॑ना ह॒विष्म॑तः । यत्पर्व॑ते॒ न स॒मशी॑त हर्य॒त इन्द्र॑स्य॒ वज्र॒: श्नथि॑ता हिर॒ण्यय॑: ॥
ádha te víśvam ánu ha āsad iṣṭáye ā́po nimnéva sávānā haviṣmátaḥ | yát párvate ná samáśīt haryatá índrasya vájraḥ śnáthitā hiraṇyáyaḥ ||
Then all followed after you for the sacrifice: the waters came as to a low place, to the pressings of the offerer. When, desirable, Indra’s golden thunderbolt did not stop at the mountain but crushed it apart.
अध॑ । ते॒ । विश्व॑म् । अनु॑ । ह॒ । अ॒स॒त् । इ॒ष्टये॑ । आपः॑ । नि॒म्नाऽइ॑व । सव॑ना । ह॒विष्म॑तः । यत् । पर्व॑ते । न । स॒म्ऽअशी॑त । ह॒र्य॒तः । इन्द्र॑स्य । वज्रः॑ । श्नथि॑ता । हि॒र॒ण्ययः॑ ॥अध । ते । विश्वम् । अनु । ह । असत् । इष्टये । आपः । निम्नाइव । सवना । हविष्मतः । यत् । पर्वते । न । सम्अशीत । हर्यतः । इन्द्रस्य । वज्रः । श्नथिता । हिरण्ययः ॥agha | te | viśvam | anu | ha | asat | iṣṭaye | āpaḥ | nimnāiva | savanā | haviṣmataḥ | yat | parvate | na | sam-aśīta | haryataḥ | indrasya | vajraḥ | śnathitā | hiraṇyayaḥ