Mantra 2
Sukta 1.169
अयुज्रन्त इन्द्र विश्वकृष्टीर्विदानासो निष्षिधो मर्त्यत्रा । मरुतां पृत्सुतिर्हासमाना स्वर्मीळ्हस्य प्रधनस्य सातौ ॥
अयु॑ज्रन्त इन्द्र वि॒श्वकृ॑ष्टीर्विदा॒नासो॑ नि॒ष्षिधो॑ मर्त्य॒त्रा । म॒रुतां॑ पृत्सु॒तिर्हास॑माना॒ स्व॑र्मीळ्हस्य प्र॒धन॑स्य सा॒तौ ॥
áyujranta indra viśvákṛṣṭīr vidānā́so niṣṣídho martyatrā́ | marútāṃ pṛtsutír hāsamānā́ svàrmīḷhasya prádhanasya sātáu ||
O Indra, you yoked the peoples of every kind—those who know—so that in the mortal field they might not be driven down. The Maruts’ battle-impulse, laughing in its force, is for the winning in the clash, for the gain of the luminous plenitude that is hard to conquer.
अयु॑ज्रन् । ते । इ॒न्द्र॒ । वि॒श्वऽकृ॑ष्टीः । वि॒दा॒नासः॑ । निः॒ऽसिधः॑ । म॒र्त्य॒ऽत्रा । म॒रुता॑म् । पृ॒त्सु॒तिः । हास॑माना । स्वः॑ऽमीळ्हस्य । प्र॒ऽधन॑स्य । सा॒तौ ॥अयुज्रन् । ते । इन्द्र । विश्वकृष्टीः । विदानासः । निःसिधः । मर्त्यत्रा । मरुताम् । पृत्सुतिः । हासमाना । स्वःमीळ्हस्य । प्रधनस्य । सातौ ॥ayujran | te | indra | viśva-kṛṣṭīḥ | vidānāsaḥ | niḥ-sidhaḥ | martya-trā | marutām | pṛtsutiḥ | hāsamānā | svaḥ-mīḷhasya | pra-dhanasya | sātau