Strī-parva Adhyāya 22 — Gāndhārī’s Battlefield Lament for the Fallen (Āvantya, Bāhlika, Jayadratha, and Duḥśalā)
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत् केकयै: सह । तदैव वध्य: पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथ:,जनार्दन! जिस दिन जयद्रथ द्रौपदीको हरकर केकयोंके साथ भागा था, उसी दिन यह पाण्डवोंके द्वारा वध्य हो गया था; परंतु उस समय दुःशलाका सम्मान करते हुए उन्होंने जयद्रथको जीवित छोड़ दिया था! श्रीकृष्ण! उन्हीं पाण्डवोंने आज फिर क्यों नहीं उसका सम्मान किया?
vaiśampāyana uvāca |
yadā kṛṣṇām upādāya prādravat kekayaiḥ saha |
tadaiva vadhyaḥ pāṇḍūnāṃ janārdana jayadrathaḥ |
Vaiśampāyana said: “O Janārdana, on the very day Jayadratha seized Kṛṣṇā (Draupadī) and fled away together with the Kekayas, he had already become fit to be slain by the Pāṇḍavas. Yet, out of regard for the honor of Duḥśalā, they spared his life then. Why, O Kṛṣṇa, did those same Pāṇḍavas not honor that consideration again today?”
वैशम्पायन उवाच