Sauptika-parva Adhyāya 13 — Bhīmasena’s Pursuit of Drauṇi and the Release of a Divine Astra
उसमें सोनेकी माला पहने हुए अच्छी जातिके काबुली घोड़े जुते हुए थे। उस श्रेष्ठ रथकी कान्ति उदयकालीन सूर्यके समान अरुण थी। उसकी दाहिनी धुरीका बोझ शैव्य ढो रहा था और बायींका सुग्रीव। उन दोनोंके पार्श्वभागमें क्रमश: मेघपुष्प और बलाहक जुते हुए थे
tasmin suvarṇamālābharaṇe rathavare śubrajātīyāḥ kābulīyā aśvā yuktāḥ sma | tasya rathasya kāntir udayakālasūryasadṛśī aruṇā āsīt | tasya dakṣiṇāyāṃ dhurīyāṃ bhāraṃ śaivyaḥ vahati sma vāmyāṃ sugrīvaḥ | tayoḥ pārśvabhāgeṣu kramāt meghapuṣpo balāhakaś ca yuktau |
Vaiśampāyana said: That excellent chariot was harnessed with fine-bred Kabul horses, adorned with a golden garland. Its radiance was crimson like the rising sun. The right yoke-burden was borne by Śaivya and the left by Sugrīva; on their flanks, in due order, were yoked Meghapuṣpa and Balāhaka.
वैशम्पायन उवाच