Adhyāya 36: Ghora-yuddha-varṇanam
A Clinical Description of the Intensified Engagement
नेह ध्रुवं किंचिदपि प्रचिन्तयन् विद्यां लोके कर्मणो नित्ययोगात् । सूर्योदये को हि विमुक्तसंशयो भावं कुर्वीताद्य गुरौ निपातिते,“बहुत सोचनेपर भी मैं कर्म-सम्बन्धकी अनित्यताके कारण इस लोकमें किसी भी वस्तुको नित्य नहीं मानता। जब आचार्य द्रोण भी मार दिये गये, तब कौन संदेहरहित होकर आगामी सूर्योदयतक जीवित रहनेका दृढ़ विश्वास कर सकता है?
neha dhruvaṁ kiñcid api pracintayan vidyāṁ loke karmaṇo nityayogāt | sūryodaye ko hi vimuktasaṁśayo bhāvaṁ kurvītādya gurau nipātite |
Sañjaya said: “Even after much reflection, I do not regard anything in this world as truly lasting, for action is ever bound to change and perish. When even the revered teacher Droṇa has been struck down today, who—free from doubt—can hold a firm conviction that he will live until the next sunrise?”
संजय उवाच