द्रोणपर्व — अध्याय ८७: सात्यकेरनुयात्रा
Sātyaki’s resolve and departure to reach Arjuna
लोभानुगस्य दुर्बुद्धेः क्रोधेन विकृतात्मन: । राज्यकामस्य मूढस्य रागोपहतचेतस: । दुर्नीतं वा सुनीतं॑ वा तन्ममाचक्ष्व संजय,तात संजय! युद्धमें मेरे मूर्ख पुत्र दुर्योधनके अत्यन्त अन्यायसे एकत्र हुए मेरे अन्य सभी पुत्रोंपर जो कुछ बीता था तथा लोभका अनुसरण करनेवाले, क्रोधसे विकृत चित्तवाले, रागसे दूषित हृदयवाले, राज्यकामी मूढ़ और दुर्बुद्धि दुर्योधनने जो न्याय अथवा अन्याय किया हो, वह सब मुझसे कहो
lobhānugasya durbuddheḥ krodhena vikṛtātmanaḥ | rājyakāmasya mūḍhasya rāgopahatacetasaḥ | durnītaṃ vā sunītaṃ vā tan mamācakṣva sañjaya, tāta sañjaya |
Dhṛtarāṣṭra said: “O Sañjaya, tell me in full what befell my other sons who had gathered around Duryodhana through sheer injustice in the battle. And tell me, dear Sañjaya, whatever that deluded Duryodhana—driven by greed, of perverted mind through anger, his heart wounded by attachment, foolish in understanding and craving for kingship—did, whether it was ill-governed or well-governed, unrighteous or righteous.”
धृतराष्ट उवाच