Shloka 15
पाण्डोः तपः-प्रसङ्गः, ऋण-धर्मः, अपत्य-प्राप्ति-चिन्ता
Pāṇḍu’s Asceticism, the Doctrine of Debts, and Deliberations on Progeny
वैशम्पायन उवाच एवमुक्ता बहुविध॑ सान्त्वपूर्व विवस्व॒ता । सा तु नैच्छद् वरारोहा कन्याहमिति भारत,वैशम्पायनजी कहते हैं--भारत! भगवान् सूर्यने कुन्तीको समझाते हुए इस तरहकी बहुत-सी बातें कहीं; किंतु मैं अभी कुमारी कन्या हूँ, यह सोचकर सुन्दरी कुन्तीने उनसे समागमकी इच्छा नहीं की
Vaiśampāyana uvāca: evam uktā bahuvidhaṃ sāntva-pūrvaṃ Vivasvatā | sā tu naicchad varārohā kanyāham iti Bhārata ||
Vaiśampāyana said: Thus addressed in many ways—first with soothing and conciliatory words—by Vivasvat (the Sun), the high-born maiden did not consent. Thinking, “I am still an unmarried girl,” the lovely Kuntī, O Bhārata, did not desire union with him.
वैशम्पायन उवाच