Adhyaya 244
Īśvara weist Devī an, zum erhabenen Heiligtum namens Vicitreśvara zu gehen, das am Ufer der Hiraṇyā-tīra liegt und als Vernichter großer Sünden (mahāpātaka-nāśana) gerühmt wird. Im Rahmen der Pilgerethik des Prabhāsa-kṣetra erscheint dieser Ort als Stätte der Läuterung und des Verdienstes. Das Kapitel führt den Ursprung des Heiligtums auf Vicitra zurück, einen mit Yama verbundenen Schreiber, der strenge Askese übt. Als Frucht dieser tapas wird dort ein furchterregender, machtvoller Liṅga (mahāraudra) errichtet. Die phalaśruti verkündet ausdrücklich: Wer diesen Liṅga schaut, wird Yamās Reich nicht schauen. So wird das darśana als abwehrender und zugleich heilbringender Akt innerhalb des Prabhāsa-Pilgerweges verstanden.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । हिरण्यातीरनिलयं महापातकनाशनम्
Īśvara sprach: „Dann, o große Göttin, soll man zum erhabenen Vicitreśvara gehen, der am Ufer der Hiraṇyā weilt und große Sünden vernichtet.“
Verse 2
विचित्रेण महादेवि लेखकेन यमस्य च । तपः कृत्वा महारौद्रं लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम्
O große Göttin, Vicitra—Yamas Schreiber—hat nach vollbrachter Askese dort einen höchst furchterregenden Mahāraudra-Liṅga errichtet.
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवो देवि यमलोकं न पश्यति
O Göttin, wer Vicitreśvara erblickt, wird Yamas Reich nicht mehr schauen.
Verse 244
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
So endet das 244. Kapitel mit dem Titel „Darlegung der Herrlichkeit Vicitreśvaras“ im Prabhāsa-Khaṇḍa — innerhalb der Prabhāsa-Kṣetra-Māhātmya — des ehrwürdigen Skanda-Mahāpurāṇa, in der Saṃhitā von einundachtzigtausend Versen.