Adhyaya 143
Īśvara unterweist Mahādevī über die Pilgerreise zu Vicitreśvara, einem erhabenen Liṅga. Der Ort wird genau angegeben: im östlichen Bereich jener Gegend, leicht innerhalb des südöstlichen (āgneya) Sektors, in einer Entfernung von etwa zehn Bogenlängen. Darauf folgt die Ursprungserzählung: Der große Liṅga soll durch Vicitra errichtet worden sein, der als „Schreiber“ (lekhaka) Yamas bezeichnet wird, nachdem er äußerst strenge Askese (suduścara tapas) geübt hatte. Das Kapitel betont den religiösen Ertrag: Schon die Schau (darśana) des Liṅga, verbunden mit Verehrung, befreit von allen Verfehlungen; und wenn die Anbetung nach rechter Vorschrift (vidhāna) geschieht, wird der Verehrer nicht von Leid heimgesucht.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदाग्नेयगोचरे । धनुषां दशके तत्र स्थितं पापप्रणाशनम्
Īśvara sprach: „Dann, o große Göttin, soll man zum erhabenen Vicitreśvara gehen. Östlich von dort—leicht nach Südosten hin—steht er in der Entfernung von zehn Bogenlängen, ein Vernichter der Sünden.“
Verse 2
विचित्रेण महादेवि लेख केन यमस्य च । स्थापितं तन्महालिंगं तपः कृत्वा सुदुश्चरम्
O große Göttin, jener große Liṅga wurde von Vicitra und von Lekhaka, dem Schreiber Yamas, errichtet, nachdem sie äußerst schwere Askesen vollbracht hatten.
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजितं चैव मुक्तः स्यात्सर्वपातकैः । संपूज्य च विधानेन न दुःखी जायते नरः
Wer Ihn erblickt und Ihn verehrt, wird von allen Sünden befreit. Und wer Ihn ordnungsgemäß nach den vorgeschriebenen Riten verehrt, wird nicht in Kummer geboren.
Verse 143
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
So endet das hundertdreiundvierzigste Kapitel, genannt „Die Beschreibung der Größe Vicitreśvaras“, im Prabhāsa-Khaṇḍa—innerhalb des Prabhāsa-kṣetra-Māhātmya—des ehrwürdigen Skanda-Mahāpurāṇa, in der Saṃhitā von einundachtzigtausend Versen.