Adhyaya 74
Sūta berichtet im Rahmen der Māhātmya-Erzählung des Hāṭakeśvara-kṣetra von einer Begebenheit, die ganz auf die Weihe und Aufstellung von Liṅgas ausgerichtet ist. Dhṛtarāṣṭra, der König mit hundert Söhnen, gilt als Stifter von 101 Liṅgas an diesem heiligen Ort. Die fünf Pāṇḍavas errichten gemeinsam fünf Liṅgas; hinzu kommen Stiftungen, die mit bedeutenden Frauen—Draupadī, Kuntī, Gāndhārī und Bhānumatī—verbunden sind und die weite Ausstrahlung königlicher Bhakti bezeugen. Daraufhin werden weitere Liṅgas großen Gestalten aus dem Kurukṣetra-Umfeld zugeschrieben—Vidura, Śalya, Yuyutsu, Bāhlīka, Karṇa, Śakuni, Droṇa, Kṛpa und Aśvatthāman—wobei jeder einen eigenen Liṅga mit „paramā bhakti“ aufstellt, in Beziehung zu einem „vara-prāsāda“, einem erhabenen Tempelbau. Das Motiv des hochragenden Heiligtums erscheint erneut: Auch Viṣṇu soll einen Liṅga in einem prāsāda errichtet haben, der wie ein gipfelbekröntes Bauwerk emporragt; danach stiftet die Sātvata/Yādava-Gruppe—Sāmba, Balabhadra, Pradyumna, Aniruddha und andere—mit Glauben das Hauptset von zehn Liṅgas. Am Ende sind alle zufrieden, verweilen lange, spenden reichlich dāna (Vermögen, Dörfer, Felder, Rinder, Gewänder, Diener) und nehmen ehrerbietig Abschied. Die Fruchtverheißung lautet: Wer diese Liṅgas in Hingabe verehrt, erlangt die gewünschten Ziele; und Dhṛtarāṣṭras Liṅga wird ausdrücklich als pāpa-vernichtend gepriesen.
Shlokas
Verse 1
। सूत उवाच । धृतराष्ट्रेण भूपेन शतपुत्रान्वितेन च । लिंगानां स्थापितं तत्र शतमेकोत्तरं द्विजाः
Sūta sprach: „Dort errichtete König Dhṛtarāṣṭra, zusammen mit seinen hundert Söhnen, hundertundeinen (101) Śiva‑Liṅga, o ihr Zweimalgeborenen.“
Verse 2
तथा च पांडवैः सर्वैः स्थापितं लिंगपंचकम् । द्रौपद्या चाऽथ कुन्त्याऽथ गांधार्याऽथ यदृच्छया
„Ebenso errichteten alle Pāṇḍavas eine Fünfergruppe von Liṅgas; und auch Draupadī, dann Kuntī und dann Gāndhārī errichteten (Liṅgas) nach eigenem Antrieb und je nach Gelegenheit.“
Verse 3
भानुमत्या च गौरीणां स्थापितं च चतुष्टयम् । विदुरेणाथ शल्येन कलिं गेन युयुत्सुना
„Bhānumatī errichtete zudem ein Vierer‑Set (von Liṅgas) für die Gaurīs; und Vidura, dann Śalya, Kaliṅga und Yuyutsu errichteten ebenfalls (jeweils) Liṅgas.“
Verse 4
बाह्लीकेन सपुत्रेण कर्णेनाथ ससूनुना । तथा शकुनिना तत्र द्रोणेन च कृपेण च
„Dort errichteten Bāhlīka mitsamt seinem Sohn und Karṇa mitsamt seinem eigenen Sohn; ebenso Śakuni, und auch Droṇa und Kṛpa (errichteten Liṅgas).“
Verse 5
अश्वत्थाम्ना पृथक्त्वेन लिङ्गमेकैकमुत्तमम् । स्थापितं परया भक्त्या वरप्रासादमाश्रितम्
Aśvatthāman errichtete, jeweils getrennt, jeden erhabenen Liṅga—einen nach dem anderen—mit höchster Bhakti und weihte ihn in einem prächtigen Tempel ein.
Verse 6
तथा संस्थापितं तत्र विष्णुना प्रभविष्णुना । लिंगं प्रासादमाधाय प्रोत्तुंगशिखरान्वितम्
Ebenso errichtete dort Viṣṇu—mächtig und allgewaltig—einen Liṅga und setzte ihn in einen Tempel mit überaus hohem Turmspitz.
Verse 7
सात्वतेनापि सांबेन बलभद्रेण धीमता । प्रद्युमेनानिरुद्धेन तथान्यैर्मुख्ययादवैः
Auch Sātvata, Sāmba, der weise Balabhadra, Pradyumna, Aniruddha und andere führende Yādavas nahmen teil und schlossen sich dem heiligen Werk an, das mit der Größe des heiligen Feldes verbunden ist.
Verse 8
चारुदेष्णादिभिः पुत्रै रुक्मिण्या दशभिः सुतैः । लिंगानां दशकं मुख्यं स्थापितं श्रद्धयान्वितैः
Zusammen mit Söhnen wie Cārudeṣṇa und anderen—den zehn von Rukmiṇī geborenen Söhnen—errichteten sie, von Śraddhā erfüllt, die vornehmste Reihe von zehn Śiva-Liṅgas.
Verse 9
एवं संस्थाप्य लिङ्गानि ते सर्वे कुरुपांडवाः । यादवाश्च सुसंहृष्टा कृतकृत्यास्तदा ।ऽभवन्
So wurden, nachdem die Liṅgas ordnungsgemäß स्थापित waren, alle jene Kauravas und Pāṇḍavas—und auch die Yādavas—von großer Freude erfüllt, da sie ihr Werk als vollbracht empfanden.
Verse 10
तत्र स्थित्वा चिरं कालं दत्त्वा दानान्यनेकशः । धनाढ्यान्ब्राह्मणान्कृत्वा चमत्कारपुरोद्भवान्
Dort verweilten sie lange Zeit und spendeten vielfache Gaben; und sie machten die Brāhmaṇas reich ausgestattet, sodass in jener heiligen Siedlung wunderbare Wohlfahrt erblühte.
Verse 11
दत्त्वा तेभ्यो वरान्नागान्ह याञ्जात्याननेकशः । सद्ग्रामाणि विचित्राणि क्षेत्राणि च सुधेनवः
Ihnen gaben sie vortreffliche Elefanten und viele edelgeborene Pferde; ebenso verliehen sie gute Dörfer, mannigfache Ländereien und Felder sowie feine Milchkühe.
Verse 12
महोक्षांश्च सुवस्त्राणि भूस्थानान्याश्रयांस्तथा । दासीदासांस्तथा भृत्यान्दानानि विविधानि च
Sie gaben auch große Stiere, feine Gewänder, Landstücke und Wohnstätten; ebenso Mägde, Knechte und Diener—wahrlich, Gaben vielfältiger Art.
Verse 13
तत आमन्त्र्य तान्सर्वान्प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः । स्वस्थानं प्रति संहृष्टाः प्रजग्मुः सर्व एव ते
Dann nahmen sie von allen ehrerbietig Abschied und warfen sich immer wieder nieder; und sie alle zogen freudig zu ihren jeweiligen Orten davon.
Verse 14
सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं स्थापितं तेन भूभुजा । तथा तद्धृतराष्ट्रेण लिंगं पातकनाशनम्
Sūta sprach: All dies habe ich euch berichtet—wie es von jenem König eingesetzt wurde; und ebenso vom Liṅga, den Dhṛtarāṣṭra errichtete, der die Sünden vernichtet.
Verse 16
यस्तानि पुरुषः सम्यक्पूजयेद्भक्तिभावितः । स लभेच्चाखिलान्कामान्वांछितान्स्वेन चेतसा
Wer, von Hingabe erfüllt, jene Liṅgas rechtmäßig verehrt, erlangt alle Wünsche — alles, wonach sein eigenes Herz verlangt.
Verse 74
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठेनागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कौरवपाण्डवयादवकृतलिंग प्रतिष्ठावृत्तांतवर्णनंनाम चतुःसप्ततितमोऽध्यायः
So endet das vierundsiebzigste Kapitel mit dem Titel «Darlegung des Berichts über die von Kauravas, Pāṇḍavas und Yādavas vollzogenen Liṅga-Weihen», im Hāṭakeśvara-kṣetra-Māhātmya, innerhalb des sechsten (Nāgara) Khaṇḍa des Śrī Skanda Mahāpurāṇa, in der Sammlung von einundachtzigtausend Versen.