एवं मे दीर्घमायुष्यं संजातं शिवभक्तितः । घृतकम्बलमाहात्म्याद्बकत्वं मुनिशापतः
evaṃ me dīrghamāyuṣyaṃ saṃjātaṃ śivabhaktitaḥ | ghṛtakambalamāhātmyādbakatvaṃ muniśāpataḥ
So wurde mir durch Hingabe an Śiva ein langes Leben zuteil. Doch aufgrund der erhabenen Macht, die mit Ghṛtakambala verbunden ist, erlangte ich infolge des Fluches eines Weisen den Zustand eines Reihers (baka).
Unclear from snippet (first-person narrator within the episode)
Tirtha: Ghṛtakambala
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (implied)
Scene: A devotee reflects: Śiva-bhakti granted long life; yet by a sage’s curse, through the Ghṛtakambala māhātmya context, he became a heron—grace and burden shown together.
Devotion to Śiva is praised as life-sustaining, while ethical-spiritual causality (including sage’s words) remains binding within dharma.
Ghṛtakambala is referenced via its māhātmya, indicating a sacred locus or revered sacred account tied to place and merit.
No explicit rite is given here; the verse links merit (māhātmya) and Śiva-bhakti with life and consequence.