भूम्यां निपतितं यच्च गंधपुष्पादिकं महत् । समर्पितं शिवायेति कितवेनाप्यबुद्धिना
bhūmyāṃ nipatitaṃ yacca gaṃdhapuṣpādikaṃ mahat | samarpitaṃ śivāyeti kitavenāpyabuddhinā
Selbst jene reichliche Gabe von Duftstoffen, Blumen und dergleichen, die zu Boden fiel — obgleich ein Spieler, von geringem Verständnis, sie mit den Worten „(Dies) sei Śiva dargebracht“ darbrachte — wurde als Opfergabe an Śiva angenommen.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating (contextual attribution within Māheśvarakhaṇḍa)
Tirtha: Kedāranātha
Type: kshetra
Listener: Pilgrim-audience (implied)
Scene: Scattered perfumes and flowers on the earth glow subtly as if consecrated; an unseen Śiva-acceptance is implied, with the gambler’s lips forming ‘śivāya’.
Even imperfect people gain merit when they sincerely dedicate an offering to Śiva; devotion can sanctify a small act.
Kedāra (Kedārakhaṇḍa’s sacred geography, associated with Kedārnātha and Śaiva pilgrimage merit).
Offering gandha (fragrance) and puṣpa (flowers) to Śiva with a dedicatory intention (“śivāya”).