लोमश उवाच । यदा हि दैत्यैश्च पराजिताः सुराः शम्भुं च सर्वे शरणं प्रपन्नाः । शिवं प्रणेमुः सहसा सुरोत्तमा युद्धाय सर्वे च मनो दधुस्तदा
lomaśa uvāca | yadā hi daityaiśca parājitāḥ surāḥ śambhuṃ ca sarve śaraṇaṃ prapannāḥ | śivaṃ praṇemuḥ sahasā surottamā yuddhāya sarve ca mano dadhustadā
Lomaśa sprach: Als die Götter von den Daityas besiegt worden waren, suchten sie alle Zuflucht bei Śambhu. Die erhabensten Devas verneigten sich sogleich vor Śiva, und dann richteten sie alle ihren Sinn auf den Kampf.
Lomaśa
Tirtha: Kedāra (frame) / Śambhu-śaraṇa motif
Type: kshetra
Listener: Ṛṣayaḥ
Scene: Defeated devas gather before Śiva; they bow suddenly in unison, then rise with renewed resolve for battle—Śiva calm, centered, and protective.
When overwhelmed, the devas model śaraṇāgati—taking refuge in Śiva—before acting; divine reliance precedes righteous effort.
The verse is within Kedārakhaṇḍa’s Kedāra context, but this specific line emphasizes refuge in Śiva rather than naming a particular tīrtha.
None explicitly; the act highlighted is devotional surrender (praṇāma and śaraṇāgati).