Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 55
स्वशरीरमालभेत् अनेन मंत्रेण । ओंखखोल्काय नमः । सप्तवारानुच्चार्य स्थातव्यम् । तेन शुद्धिरुपसंजायते देहस्यार्चार्हता भवति । पश्चादासनस्थं देवं सवितारं मंडलमध्ये द्वादशात्मकं सुरादिभिः संपूज्यमानं ध्यात्वा पूर्वोक्तमर्घपात्रं शिरसि कृत्वा भूमौ जानुनी निपात्य सूर्याभिमुखस्तद्गतमनाभूत्वार्घमंत्रमुदाहरेत् । तदुच्यते सूर्यवक्त्राद्विनिर्गतमिति
svaśarīramālabhet anena maṃtreṇa | oṃkhakholkāya namaḥ | saptavārānuccārya sthātavyam | tena śuddhirupasaṃjāyate dehasyārcārhatā bhavati | paścādāsanasthaṃ devaṃ savitāraṃ maṃḍalamadhye dvādaśātmakaṃ surādibhiḥ saṃpūjyamānaṃ dhyātvā pūrvoktamarghapātraṃ śirasi kṛtvā bhūmau jānunī nipātya sūryābhimukhastadgatamanābhūtvārghamaṃtramudāharet | taducyate sūryavaktrādvinirgatamiti
Man soll den eigenen Körper mit diesem Mantra berühren oder salben: „Oṃ, Verehrung der Khakholkā.“ Nachdem man es siebenmal gesprochen hat, soll man standhaft verweilen; dadurch entsteht Reinheit, und der Körper wird zur Verehrung tauglich. Dann meditiere man Savitṛ, der im Mandala auf seinem Sitz als die zwölfgestaltige Gottheit thront und von den Göttern verehrt wird; darauf setze man das bereitete Arghya-Gefäß auf den Kopf, kniee auf der Erde, der Sonne zugewandt, den Geist in Ihm versenkt, und spreche das Arghya-Mantra—von dem gesagt wird, es sei aus dem eigenen Mund der Sonne hervorgegangen.
Nārada
Scene: A devotee at sunrise, body anointed while softly repeating a mantra; a mandala on the ground with Savitṛ visualized enthroned within it, twelvefold radiance; the devotee lifts the copper ārghya vessel to the crown of the head, kneels, and offers facing the Sun.
FAQs
Inner and outer purity, dhyāna, and mantra together make the offering a direct act of communion with Sūrya.
No specific site is named; the passage teaches a standardized worship sequence (vidhi) for Sūrya.
Recite a purification mantra seven times, meditate on twelvefold Savitṛ, kneel facing the Sun, hold the arghya vessel reverently, and recite the arghya-mantra.