पशुपाशविमोक्षाय पशूनां पतये नमः । नामोच्चारणमात्रेण महापातकहारिणे
paśupāśavimokṣāya paśūnāṃ pataye namaḥ | nāmoccāraṇamātreṇa mahāpātakahāriṇe
Ehrerbietung dem Herrn, der die gebundenen Wesen von den Fesseln des weltlichen Daseins befreit—Paśupati, dem Meister aller Geschöpfe. Durch bloßes Aussprechen Seines Namens tilgt Er selbst die schwersten Sünden.
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Avimukta-Kāśī / Viśveśvara-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (frame)
Scene: A devotee in Kāśī folds hands before Viśveśvara-liṅga; subtle cords (pāśa) fall away as the name ‘Paśupati’ is uttered; Gaṅgā and ghāṭas glow in dawn light.
Śiva as Paśupati liberates beings from bondage; even simple nāma-japa can destroy heavy karmic sin.
The broader setting is Kāśī (Vārāṇasī) in the Kāśīkhaṇḍa, where Śiva’s liberating grace is especially celebrated.
Nāma-ucchāraṇa/nāma-japa—recitation of Śiva’s Name as a purificatory practice.