Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 28
ओंनमो भगवते सदाशिवाय सकलतत्त्वात्मकाय सकलतत्त्वविहाराय सकललोकैककर्त्रे सकललौकैकभर्त्रे सकललोकैकहर्त्रे सकललोकैकगुरवे सकललोकैकसाक्षिणे सकलनिगमगुह्याय सकलवरप्रदाय सकलदुरितार्तिभंजनाय सकलजगदभयंकराय सकललोकैकशंकराय शशांकशेखराय शाश्व तनिजाभासाय निर्गुणाय निरुपमाय नीरूपाय निराभासाय निरामयाय निष्प्रपंचाय निष्कलंकाय निर्द्वंद्वाय निःसंगाय निर्मलाय निर्गमाय नित्यरूपविभवाय निरुपमविभवाय निराधाराय नित्यशुद्धबुद्धपरिपूर्णसच्चिदानंदाद्वयाय परमशांतप्रकाशतेजोरूपाय जयजय महारुद्र महारौद्र भद्रावतार दुःखदावदारण महाभैरव कालभैरव कल्पान्तभैरव कपालमालाधर खट्वांगखड्गचर्मपाशांकुशडमरुशूलचापबाणगदाशक्तिभिं डिपालतोमरमुसलमुद्गरपट्टिशपरशुपरिघभुशुंडीशतघ्नीचक्राद्यायुधभीषणकरसहस्र मुखदंष्ट्राकराल विकटाट्टहासविस्फारितब्रह्मामण्डल नागेंद्र कुण्डल नागेंद्रहार नागेंद्रवलय नागेंद्रचर्मधर मृत्युंजय त्र्यंबक त्रिपुरांतक विरूपाक्ष विश्वेश्वर विश्वरूप वृषभवाहन विषभूषण विश्वतोमुख सर्वतो रक्षरक्ष मां ज्वलज्वल महामृत्युभयमपमृत्युभयं नाशयनाशय रोगभयमुत्सादयोत्सादय विषसर्पभयं शमयशमय चोरभयं मारयमारय मम शत्रूनुच्चा टयोच्चाटय शूलेन विदारयविदारय कुठारेण भिंधिभिंधि खड्गेन छिंधिछिंधि खट्वांगेन विपोथयविपोथय मुसलेन निष्पेषयनिष्पेषय बाणैः संताडय संताडय रक्षांसि भीषयभीषय भूतानि विद्रावयविद्रावय कूष्मांडवेतालमारीगणब्रह्मराक्षसान्संत्रासयसंत्रासय ममाभयं कुरुकुरु वित्रस्तं मामाश्वास याश्वासय नरकभयान्मामुद्धारयोद्धारय संजीवयसंजीवय क्षुत्तृड्भ्यां मामाप्याययाप्यायय दुःखातुरं मामानन्दयानंदय शिवकवचेन मामाच्छादया च्छादय त्र्यंबक सदाशिव नमस्तेनमस्तेनमस्ते । ऋषभ उवाच । इत्येतत्कवचं शैवं वरदं व्याहृतं मया । सर्वबाधाप्रशमनं रहस्यं सर्व देहिनाम्
oṃnamo bhagavate sadāśivāya sakalatattvātmakāya sakalatattvavihārāya sakalalokaikakartre sakalalaukaikabhartre sakalalokaikahartre sakalalokaikagurave sakalalokaikasākṣiṇe sakalanigamaguhyāya sakalavarapradāya sakaladuritārtibhaṃjanāya sakalajagadabhayaṃkarāya sakalalokaikaśaṃkarāya śaśāṃkaśekharāya śāśva tanijābhāsāya nirguṇāya nirupamāya nīrūpāya nirābhāsāya nirāmayāya niṣprapaṃcāya niṣkalaṃkāya nirdvaṃdvāya niḥsaṃgāya nirmalāya nirgamāya nityarūpavibhavāya nirupamavibhavāya nirādhārāya nityaśuddhabuddhaparipūrṇasaccidānaṃdādvayāya paramaśāṃtaprakāśatejorūpāya jayajaya mahārudra mahāraudra bhadrāvatāra duḥkhadāvadāraṇa mahābhairava kālabhairava kalpāntabhairava kapālamālādhara khaṭvāṃgakhaḍgacarmapāśāṃkuśaḍamaruśūlacāpabāṇagadāśaktibhiṃ ḍipālatomaramusalamudgarapaṭṭiśaparaśuparighabhuśuṃḍīśataghnīcakrādyāyudhabhīṣaṇakarasahasra mukhadaṃṣṭrākarāla vikaṭāṭṭahāsavisphāritabrahmāmaṇḍala nāgeṃdra kuṇḍala nāgeṃdrahāra nāgeṃdravalaya nāgeṃdracarmadhara mṛtyuṃjaya tryaṃbaka tripurāṃtaka virūpākṣa viśveśvara viśvarūpa vṛṣabhavāhana viṣabhūṣaṇa viśvatomukha sarvato rakṣarakṣa māṃ jvalajvala mahāmṛtyubhayamapamṛtyubhayaṃ nāśayanāśaya rogabhayamutsādayotsādaya viṣasarpabhayaṃ śamayaśamaya corabhayaṃ mārayamāraya mama śatrūnuccā ṭayoccāṭaya śūlena vidārayavidāraya kuṭhāreṇa bhiṃdhibhiṃdhi khaḍgena chiṃdhichiṃdhi khaṭvāṃgena vipothayavipothaya musalena niṣpeṣayaniṣpeṣaya bāṇaiḥ saṃtāḍaya saṃtāḍaya rakṣāṃsi bhīṣayabhīṣaya bhūtāni vidrāvayavidrāvaya kūṣmāṃḍavetālamārīgaṇabrahmarākṣasānsaṃtrāsayasaṃtrāsaya mamābhayaṃ kurukuru vitrastaṃ māmāśvāsa yāśvāsaya narakabhayānmāmuddhārayoddhāraya saṃjīvayasaṃjīvaya kṣuttṛḍbhyāṃ māmāpyāyayāpyāyaya duḥkhāturaṃ māmānandayānaṃdaya śivakavacena māmācchādayā cchādaya tryaṃbaka sadāśiva namastenamastenamaste | ṛṣabha uvāca | ityetatkavacaṃ śaivaṃ varadaṃ vyāhṛtaṃ mayā | sarvabādhāpraśamanaṃ rahasyaṃ sarva dehinām
Om – Ehrerbietung dem gesegneten Sadāśiva: der Verkörperung aller Prinzipien, dem einzigen Schöpfer, Erhalter und Zerstörer aller Welten; dem einen Guru und Zeugen. Sieg, Sieg – O Mahārudra, Mahābhairava; Träger der Schädelgirlande; schrecklich mit zahllosen Waffen. O Herr, der auf dem Stier reitet, beschütze, beschütze mich von allen Seiten. Brenne, brenne; zerstöre die Furcht vor Tod und Krankheit; vernichte meine Feinde und vertreibe die bösen Geister. Bedecke mich mit dem Panzer Shivas (Śiva-kavaca). Ṛṣabha sprach: „So wurde dieser segenspendende Schutzhymnus Shivas von mir verkündet – ein Geheimnis für alle verkörperten Wesen, das jedes Leid stillt.“
Ṛṣabha
Scene: A vast, cosmic Sadāśiva simultaneously shown as serene, luminous non-dual presence and as Mahābhairava—multi-armed, weapon-bearing, moon-crested, serpent-adorned—encircling the devotee with a protective aura while subduing bhūtas, vetālas, and rākṣasas; the cosmic sphere trembles at his aṭṭahāsa (roaring laughter).
FAQs
Taking refuge in Sadāśiva as the non-dual, all-pervading Lord and invoking His protective power dissolves fear, affliction, and inner turmoil, establishing the devotee in peace and fearlessness.
No single tīrtha is explicitly named in this verse; the focus is a universal Śaiva kavaca (protective hymn) praising Sadāśiva/Bhairava rather than a location-specific māhātmya.
The implied prescription is kavaca-japa/recitation: chanting this Śaiva kavaca is taught as a secret practice for all embodied beings to pacify all obstacles (sarvabādhā-praśamana) and avert fears such as disease, poison, enemies, and untimely death.