नारायणस्मृतौ याति दुरितं जन्मकोटिजम् । यस्माद्गिरति तस्माच्च गिरिरित्येव शब्दितम्
nārāyaṇasmṛtau yāti duritaṃ janmakoṭijam | yasmādgirati tasmācca girirityeva śabditam
Durch das Gedenken an Nārāyaṇa weicht die Sünde, die sich über Millionen von Geburten angesammelt hat. Und weil sie jenes Übel „verschlingt“ (girati), wird sie darum „giri“, der Berg, genannt.
Nārāyaṇa (contextual continuation)
Tirtha: Nārāyaṇagiri
Type: peak
Scene: A pilgrim on a glowing mountain path repeats ‘Nārāyaṇa’; dark smoke-like sins dissolve into the mountain’s radiance; the river below mirrors the mantra’s light.
Nāma-smṛti (remembering the Divine Name) is portrayed as immensely purifying, capable of erasing vast karmic burdens.
Nārāyaṇagiri, whose very name is linked to the destruction of sin through Nārāyaṇa-smaraṇa.
Smṛti/smaraṇa of Nārāyaṇa (japa-like remembrance) is the implied practice for pāpa-kṣaya.