कस्मिंश्चिदथ काले च भरद्वाजो महामुनिः । स्वसुतां प्रददौ राजन्मुदा विश्रवसे नृप
kasmiṃścidatha kāle ca bharadvājo mahāmuniḥ | svasutāṃ pradadau rājanmudā viśravase nṛpa
Dann, zu einer gewissen Zeit, gab der große Weise Bharadvāja voller Freude seine eigene Tochter Viśravas zur Ehe, o König.
Mārkaṇḍeya
Listener: Rājā (nṛpa)
Scene: Bharadvāja in āśrama performing vivāha rites: offering his daughter’s hand to Viśravas; sacred fire, garlands, water-pot, and witnesses (ṛṣis).
Purāṇic genealogies present marriage as a dharmic institution that sustains lineages of sacred influence.
No holy site is mentioned in this verse.
The act implied is kanyā-dāna (giving the daughter in marriage), a dharmic household duty, though details are not described here.