गुरुरात्मवतां शास्ता राजा शास्ता दुरात्मनाम् । इह प्रच्छन्नपापानां शास्ता वैवस्वतो यमः
gururātmavatāṃ śāstā rājā śāstā durātmanām | iha pracchannapāpānāṃ śāstā vaivasvato yamaḥ
Für die Selbstbeherrschten ist der Lehrer der Zuchtmeister; für die Bösen ist der König der Zuchtmeister. Doch für jene, deren Sünden in dieser Welt verborgen bleiben, wird Yama, der Sohn Vivasvāns, zum wahren Strafenden.
Mārkaṇḍeya
Listener: Pārtha (Arjuna)
Scene: Tripartite allegory: a guru instructing a calm disciple; a king administering justice to a wrongdoer; and Yama, stern yet lawful, holding a staff/noose, symbolizing unseen accountability.
No deed is truly unaccounted for: hidden wrongdoing escapes human courts but not cosmic justice administered by Yama.
None; the verse is ethical instruction within the Revā Khaṇḍa narrative.
None explicitly; it implies the need for repentance and transparent dharmic living.