Adhyaya 135

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यत्सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं सर्वलोकेषु पूजितम्

Śrī Mārkaṇḍeya sprach: Unmittelbar danach gibt es noch einen unvergleichlichen Ort: Siddheśvara, eine Tīrtha-Stätte, mit allen Vorzügen erfüllt und in allen Welten verehrt.

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युमारुद्रं प्रपूजयेत् । वाजपेयस्य यज्ञस्य स लभेत्फलमुत्तमम्

Wer in jener heiligen Tīrtha badet und danach Umā und Rudra in rechter Weise verehrt, erlangt die höchste Frucht, gleich dem Verdienst des Vājapeya-Opfers.

Verse 3

तेन पुण्येन महता मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् । अप्सरोगणसंवीतो जयशब्दादिमङ्गलैः

Durch dieses große Verdienst erlangt er nach dem Tod den Himmel, umgeben von Scharen der Apsaras, empfangen mit glückverheißenden Rufen wie „Sieg!“.

Verse 4

सहस्रवत्सरांस्तत्र क्रीडयित्वा यथासुखम् । धनधान्यसमोपेते कुले महति जायते

Nachdem er dort tausend Jahre nach Herzenslust verweilt und gespielt hat, wird er darauf in einer großen Familie geboren, reich an Wohlstand und Getreidefülle.

Verse 5

पूज्यमानो नरश्रेष्ठ वेदवेदाङ्गपारगः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

Als der Beste der Menschen verehrt, wird er kundig in den Veden und ihren Vedāṅgas; von Krankheit und Kummer befreit, lebt er hundert Herbste.

Verse 135

। अध्याय

Kapitelmarke: Ende des Adhyāya.