Sukta 43

Mantra 1

क उ श्रवत्कतमो यज्ञियानां वन्दारु देवः कतमो जुषाते । कस्येमां देवीममृतेषु प्रेष्ठां हृदि श्रेषाम सुष्टुतिं सुहव्याम् ॥

Wer wird denn hören? Welcher der opferwürdigen Götter nimmt unsere Verehrung an? Für wen sollen wir diese göttliche Rede, die liebste unter den Unsterblichen, ins Herz legen — unseren wohlgefügten Hymnus, reich an Opfergabe?

Mantra 2

को मृळाति कतम आगमिष्ठो देवानामु कतमः शम्भविष्ठः । रथं कमाहुर्द्रवदश्वमाशुं यं सूर्यस्य दुहितावृणीत ॥

Wer gewährt die befreiende Gnade? Wer ist der nächstherankommende unter den Göttern, wer der heilsamste? Welches ist jener schnelle Wagen mit dahinstürmenden Rossen, den die Tochter der Sonne erwählte — auf dem ihr dem Ruf folgt?

Mantra 3

मक्षू हि ष्मा गच्छथ ईवतो द्यूनिन्द्रो न शक्तिं परितक्म्यायाम् । दिव आजाता दिव्या सुपर्णा कया शचीनां भवथः शचिष्ठा ॥

Wahrlich, schnell zieht ihr durch die Tage dahin, wie Indra mit Macht durch den umschließenden Widerstand. Aus dem Himmel geboren, himmlisch, schönbeflügelt: durch welche Weise eurer wirksamen Kräfte werdet ihr am mächtigsten an Kunstfertigkeit (śácī)?

Mantra 4

का वां भूदुपमातिः कया न आश्विना गमथो हूयमाना । को वां महश्चित्त्यजसो अभीक उरुष्यतं माध्वी दस्रा न ऊती ॥

Was war euer nächstes Maß, auf welchem Weg kommt ihr zu uns, o Aśvins, wenn ihr gerufen werdet? Wer kommt euch selbst in großer Herrlichkeit nahe? Schützt uns weithin, o Dasras, mit honigsüßer Hilfe — zu unserem Beistand.

Mantra 5

उरु वां रथः परि नक्षति द्यामा यत्समुद्रादभि वर्तते वाम् । मध्वा माध्वी मधु वां प्रुषायन्यत्सीं वां पृक्षो भुरजन्त पक्वाः ॥

Weit ist euer Wagen: er umkreist den Himmel, wenn er sich euch zuwendet aus dem Ozean des Seins. Mit Honig — honigsüßer Süße — regnet eure Wonne herab, wenn reife Nährgaben euch in Fülle ausgegossen werden.

Mantra 6

सिन्धुर्ह वां रसया सिञ्चदश्वान्घृणा वयोऽरुषासः परि ग्मन् । तदू षु वामजिरं चेति यानं येन पती भवथः सूर्यायाः ॥

Sindhu, der Strom-Ozean, benetzt eure Rosse mit Saft und Süße; in strahlender Glut ziehen die rötlichen Vögel ringsum. Das ist wahrlich eure schnell dahineilende Fahrt, durch die ihr zu Herren und Gefährten der Sūryā werdet – der erleuchteten Braut.

Mantra 7

इहेह यद्वां समना पपृक्षे सेयमस्मे सुमतिर्वाजरत्ना । उरुष्यतं जरितारं युवं ह श्रितः कामो नासत्या युवद्रिक् ॥

Hier und hier, wo immer eure Einheit sich fügt, möge sie uns zum guten Sinn werden, reich an Fülle der Kraft. Schützt weithin den Sänger; denn in euch, o Nāsatyas, hat unser Verlangen Zuflucht genommen, auf euch hinschauend.