Mantra 12
Sukta 10.27
कियती योषा मर्यतो वधूयोः परिप्रीता पन्यसा वार्येण । भद्रा वधूर्भवति यत्सुपेशाः स्वयं सा मित्रं वनुते जने चित् ॥
किय॑ती॒ योषा॑ मर्य॒तो व॑धू॒योः परि॑प्रीता॒ पन्य॑सा॒ वार्ये॑ण । भ॒द्रा व॒धूर्भ॑वति॒ यत्सु॒पेशा॑: स्व॒यं सा मि॒त्रं व॑नुते॒ जने॑ चित् ॥
kíyatī yóṣā maryató vadhūyóḥ páriprītā pányasā vā́ryeṇa | bhadrā́ vadhū́r bhavati yát supéśāḥ svayáṁ sā mitráṁ vanute jáne cit ||
Wie groß ist die Frauenkraft für den jungen Mann und für den Stand der Braut, wenn sie durch den bewundernswerten Schatz erfüllt ist. Heilvoll wird die Braut, wenn sie schön gestaltet ist; sie selbst gewinnt den Freund — selbst unter den Menschen.
किय॑ती । योषा॑ । म॒र्य॒तः । व॒धू॒ऽयोः । परि॑ऽप्रीता । पन्य॑सा । वार्ये॑ण । भ॒द्रा । व॒धूः । भ॒व॒ति॒ । यत् । सु॒ऽपेशाः॑ । स्व॒यम् । सा । मि॒त्रम् । व॒नु॒ते॒ जने॑ चित् ॥कियती । योषा । मर्यतः । वधूयोः । परिप्रीता । पन्यसा । वार्येण । भद्रा । वधूः । भवति । यत् । सुपेशाः । स्वयम् । सा । मित्रम् । वनुते जने चित् ॥kiyatī | yoṣā | maryataḥ | vadhū-yoḥ | pari-prītā | panyasā | vāryeṇa | bhadrā | vadhūḥ | bhavati | yat | su-peśāḥ | svayam | sā | mitram | vanutejanecit