Sukta 177

Mantra 1

आ चर्षणिप्रा वृषभो जनानां राजा कृष्टीनां पुरुहूत इन्द्रः । स्तुतः श्रवस्यन्नवसोप मद्रिग्युक्त्वा हरी वृषणा याह्यर्वाङ् ॥

Komm her, du Führer der Menschenstämme, Stier der Völker, König der Sippen, vielangerufener Indra. Gepriesen, nach leuchtendem Ruhm verlangend, tritt mit deinem Beistand nahe; die zwei starken fuchsfarbenen Rosse anspannend, fahre her zu uns.

Mantra 2

ये ते वृषणो वृषभास इन्द्र ब्रह्मयुजो वृषरथासो अत्याः । ताँ आ तिष्ठ तेभिरा याह्यर्वाङ्हवामहे त्वा सुत इन्द्र सोमे ॥

Jene deine starken, stiergleichen Rosse, o Indra—durch das heilige Wort (brahman) angeschirrt, den mächtigen Wagen ziehend—besteige sie; mit ihnen komm her. Wir rufen dich, wenn Soma gepresst ist, o Indra.

Mantra 3

आ तिष्ठ रथं वृषणं वृषा ते सुतः सोमः परिषिक्ता मधूनि । युक्त्वा वृषभ्यां वृषभ क्षितीनां हरिभ्यां याहि प्रवतोप मद्रिक् ॥

Besteige den starken Wagen; für dich ist Soma gepresst, o Mächtiger, und die Süßigkeiten sind ringsum ausgegossen. Die zwei kraftvollen Rosse anspannend, o Stier der Wohnsitze, komm mit den Haris (Hari) die abschüssigen Wege herab—zur Trunkenheit, zur Ekstase.

Mantra 4

अयं यज्ञो देवया अयं मियेध इमा ब्रह्माण्ययमिन्द्र सोमः । स्तीर्णं बर्हिरा तु शक्र प्र याहि पिबा निषद्य वि मुचा हरी इह ॥

Dies ist das Opfer, das zu den Göttern führt; dies ist das Opferwerk; dies sind die Brahmanen (heiligen Sprüche); dies, o Indra, ist der Soma. Das Barhis-Gras ist ausgebreitet: komm denn, o Śakra, tritt herzu; trink, sitzend, und löse hier deine beiden Rosse aus dem Joch.

Mantra 5

ओ सुष्टुत इन्द्र याह्यर्वाङुप ब्रह्माणि मान्यस्य कारोः । विद्याम वस्तोरवसा गृणन्तो विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

O Indra, du Wohlgepriesener, komm herzu zu den Brahmanen, den heiligen Worten des würdigen Sängers. Mögen wir, singend, durch deine Gunst den leuchtenden Zustand der Morgenröte gewinnen; mögen wir den Antrieb und die sieghafte Fülle gewinnen, o du schneller Spender der Gabe.