युद्धकाण्डे एकोनषष्टितमः सर्गः
Rāvaṇa’s Assault on Nīla and Lakṣmaṇa; Hanumān Bears Rāma
ततोरामोमहातेजारावणेनकृतव्रणम् ।दृष्टवाप्लवगशार्दूलंक्रोधस्यवशमेयिवान् ।।6.59.136।।
tato rāmo mahātejā rāvaṇena kṛtavraṇam | dṛṣṭvā plavagaśārdūlaṁ krodhasya vaśam eyivān ||6.59.136||
Da geriet Rāma, von großer Strahlkraft, als er den „Tiger unter den Affen“ von Rāvaṇa verwundet sah, unter die Herrschaft des Zorns.
Even though Hanuman was hurt by the arrows discharged by the Rakshasa king, being endowed with energy by nature, his energy went on increasing.
Righteous anger must be governed: compassion for an ally can kindle krodha, but dharma requires channeling it into just action rather than blind fury.
Rāma sees Hanumān wounded by Rāvaṇa and is stirred into anger on the battlefield.
Protective compassion and loyalty—Rāma’s concern for his devotee-ally shows relational dharma within the righteous cause.