अक्षवधः (The Slaying of Prince Aksha)
Sundarakāṇḍa Sarga 47
ततस्स पिङ्गाधिपमन्त्रिसत्तमः समीक्ष्य तं राजवरात्मजं रणे।उदग्रचित्रायुधचित्रकार्मुकं जहर्ष चापूर्यत चाहवोन्मुखः।।5.47.16।।
tatas sa piṅgādhipa-mantri-sattamaḥ samīkṣya taṁ rāja-varātmajaṁ raṇe |
udagra-citrāyudha-citra-kārmukaṁ jaharṣa cāpūryata cāhavonmukhaḥ || 5.47.16 ||
Da erblickte Hanumān — der erhabenste Minister des fahläugigen Herrn (Sugrīva) — im Kampf jenen Königssohn, den Prinzen, der einen prächtigen, bunt geschmückten Bogen und Waffen trug. Da frohlockte er und rüstete sich, ganz dem Gefecht zugewandt.
Hanuman, the esteemed minister of the coppery-eyed Sugriva observed the prince holding manifold splendid weapons. He rejoiced, grew in size ready to fight, making the necessary prepararions (taking the required position).
Dharma as devoted service and duty: Hanumān acts as a responsible envoy and warrior for Rāma’s cause, meeting threats without fear while remaining aligned to his mission.
Hanumān sees Akṣa’s impressive martial display and responds by becoming fully prepared to engage him.
Zeal in duty (utsāha) and courage—Hanumān’s readiness to face escalating opposition.