सीताविलापः
Sita’s Lament and Prophecy of Lanka’s Ruin
भिद्यतां भक्ष्यतां वापि शरीरं विसृजाम्यहम्।न चाप्यहं चिरं दुःखं सहेयं प्रियवर्जिता।।।।
bhidyatāṃ bhakṣyatāṃ vāpi śarīraṃ visṛjāmy aham | na cāpy ahaṃ ciraṃ duḥkhaṃ saheyaṃ priyavarjitā ||
Mag mein Körper in Stücke geschnitten oder sogar verschlungen werden – ich werde ihn aufgeben. Ohne meinen Geliebten kann ich diesen Kummer nicht länger ertragen.
"I will give up my body. Break me into pieces or eat me up. I cannot bear the sorrow of separation from my dear Rama any longer.
The primacy of moral integrity over physical existence: Sītā treats the body as expendable when dharma and truth are threatened by coercion.
Sītā, under threat in Lanka, expresses that she would rather die than continue in the agony of separation and dishonor.
Courage and steadfastness—refusing to be psychologically broken by intimidation.