Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 189

Rādhā-sambaddha-mantra-vyākhyā

Rādhā-Related Mantras Explained

Devanagari script

सर्वाभरणसंयुक्तां पीतांबरसमुज्ज्वलाम् । उद्यद्भास्वद्बिंबतुल्यदेहकांतिं शुचिस्मिताम् ॥ १८९ ॥

Transliteration

sarvābharaṇasaṃyuktāṃ pītāṃbarasamujjvalām | udyadbhāsvadbiṃbatulyadehakāṃtiṃ śucismitām || 189 ||

Translation

Mit allen Schmuckstücken geschmückt, strahlt sie im gelben Gewand; der Glanz ihres Leibes gleicht einer aufsteigenden, leuchtenden Sphäre, und sie lächelt in reiner Gelassenheit.

Word by Word

• सर्व-आभरण-संयुक्ताम्: endowed with all ornaments
• सर्व-आभरण-संयुक्ताम्: कर्मविशेषण (Object-qualifier)
• Type: Adjective
• Root: सर्व + आभरण + संयुक्त (प्रातिपदिक; कृदन्त: सम्-युज् + क्त)
• Form: स्त्रीलिङ्ग, द्वितीया-विभक्ति, एकवचन; तत्पुरुषसमास; ‘संयुक्त’ = क्त-प्रत्ययान्त कृदन्त (joined/possessing)

• पीत-अम्बर-समुज्ज्वलाम्: radiant with a yellow garment
• पीत-अम्बर-समुज्ज्वलाम्: कर्मविशेषण (Object-qualifier)
• Type: Adjective
• Root: पीत + अम्बर + समुज्ज्वला (प्रातिपदिक)
• Form: स्त्रीलिङ्ग, द्वितीया-विभक्ति, एकवचन; तत्पुरुष (पीतम् अम्बरम्) + विशेषण (समुज्ज्वला)

• उद्यत्-भास्वत्-बिम्ब-तुल्य-देह-कान्तिम्: (having) a bodily lustre like a rising shining orb
• उद्यत्-भास्वत्-बिम्ब-तुल्य-देह-कान्तिम्: कर्म (Karma/Object)
• Type: Noun
• Root: उद्यत् (कृदन्त) + भास्वत् (प्रातिपदिक) + बिम्ब (प्रातिपदिक) + तुल्य (प्रातिपदिक) + देह (प्रातिपदिक) + कान्ति (प्रातिपदिक)
• Form: स्त्रीलिङ्ग, द्वितीया-विभक्ति, एकवचन; बहुपद-तत्पुरुषसमास; मुख्यपदम् ‘कान्ति’ (lustre)

• शुचि-स्मिताम्: with a pure smile
• शुचि-स्मिताम्: कर्मविशेषण (Object-qualifier)
• Type: Adjective
• Root: शुचि + स्मिता (प्रातिपदिक; स्मित = कृदन्त/भाव)
• Form: स्त्रीलिङ्ग, द्वितीया-विभक्ति, एकवचन; कर्मधारय (शुचि स्मितं यस्याः)

Speaker

Narada (describing the divine vision/form within the teaching dialogue)

Vrata Kalpa

Vrata: none

Verse Rasa

Primary Rasa: adbhuta

Secondary Rasa: shanta

Characters & Entities

• Vishnu

FAQs

What is the spiritual significance of this verse in Narada Purana?

It presents an auspicious, devotional visualization of the Lord—ornamented, radiant, and serene—guiding the mind toward śuddha-bhāva (purified feeling) and steady dhyāna.

How does this verse explain the path of devotion (Bhakti)?

By emphasizing the Lord’s luminous beauty and pure smile, it encourages loving remembrance (smaraṇa) and contemplative worship, key supports of bhakti practice.

What practical Vedic knowledge (Vedanga) is highlighted here?

While not a technical Vedāṅga rule, it supports dhyāna-upāsanā through precise descriptive language—useful for disciplined recitation and visualization aligned with śikṣā (proper chanting) and devotional practice.