Nirukta, Phonetic Variants, and Vedic Dhātu–Svara Taxonomy
ऊदृदंतैर्यौति रुक्ष्णुशूङ्स्नुनुक्षुश्चिडीङ्श्रिभिः । वृङ्वृञ्भ्यां च विनैकाचोऽजंतेषु निहताः स्मृताः ॥ ७७ ॥
ūdṛdaṃtairyauti rukṣṇuśūṅsnunukṣuściḍīṅśribhiḥ | vṛṅvṛñbhyāṃ ca vinaikāco'jaṃteṣu nihatāḥ smṛtāḥ || 77 ||
Bei der durch ū-, dṛ- und dant- bezeichneten Operation und in Formen wie «yauti», ebenso bei den Wurzeln rukṣṇu, śūṅ, snunukṣu und mit den Markern ciḍ, īṅ und śri, ferner bei vṛṅ und vṛñ—außer dort, wo nur ein einziger Vokal (eka-ac) steht—sind in den nicht-ātmanepada-Endungen (a-jaṃta) die betreffenden Marker als „getilgt, unterdrückt“ zu verstehen.
Sanatkumara (teaching Narada technical dharma/vedanga knowledge)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It emphasizes Vedanga mastery—especially Vyakarana—as a support for dharma and moksha: correct linguistic form protects the intended meaning of mantra, scripture, and teaching.
Indirectly: Bhakti practices rely on accurate names, mantras, and recitations; this technical rule safeguards purity of utterance so devotion is expressed without distortion.
Vyakarana: a sutra-like rule about when certain grammatical markers/augments are considered elided (nihata) under specified root/affix conditions, aiding correct derivation and recitation.