Adhyaya 27 — Madālasa’s Instruction to King Alarka: Royal Ethics, Self-Conquest, and Statecraft
यथा यमः प्रियद्वेष्ये प्राप्तकाले नियच्छति ।
तथा प्रियाप्रिये राजा दुष्टादुष्टे समो भवेत् ॥
yathā yamaḥ priya-dveṣye prāpta-kāle niyacchati | tathā priyāpriye rājā duṣṭāduṣṭe samo bhavet ||
Wie Yama, wenn ihre Zeit gekommen ist, alle zurückhält, die Lieben wie die Verhassten gleichermaßen, so soll auch der König gegenüber den Angenehmen und den Unangenehmen unparteiisch sein und gegenüber den Bösen wie den Nichtbösen gleichmäßig handeln.
{ "primaryRasa": "dharma", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Justice collapses when captured by personal preference. The king must discipline favoritism and aversion, applying restraint and punishment by principle and timing, not by emotion.
Dharma/nīti instruction; not pancalakṣaṇa.
Yama represents karmic inevitability: the ruler is urged to mirror cosmic law—steady, predictable, and impersonal—so that society experiences governance as dharma rather than whim.