Shloka 13
ततो मित्रेषु सर्वेषु वासुदेवं च भारत । प्रेषयामास कौन्तेयो विराटश्ष महीपति:,जनमेजय! तदनन्तर कुन्तीनन्दन युधिष्ठिर तथा राजा विराटने अपने-अपने सम्पूर्ण सुहृदों एवं सगे-सम्बन्धियोंको तथा भगवान् वासुदेवको भी निमन्त्रण भेजा
tato mitreṣu sarveṣu vāsudevaṃ ca bhārata | preṣayāmāsa kaunteyo virāṭaś ca mahīpatiḥ janamejaya ||
Vaiśampāyana sprach: Daraufhin, o Bhārata, sandten der Sohn der Kuntī (Yudhiṣṭhira) und König Virāṭa, o Janamejaya, Einladungen an alle ihre Freunde und auch an Vāsudeva. Im Gang der Erzählung bezeichnet dies den Übergang von Verbergen und Gefahr zu offenem Bündnisschluss und betont rechtes Verhalten gemäß dem Dharma—die Ehrung von Verwandten, Verbündeten und dem Göttlichen—vor dem entscheidenden politischen Handeln.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic statecraft: before major undertakings, a righteous king honours relationships—friends, kin, and revered figures—through proper invitation and consultation. It also signals reverence toward Vāsudeva, implying that ethical action is strengthened by seeking wise and divine counsel.
After the events of the Virāṭa episode, Yudhiṣṭhira and King Virāṭa begin formal preparations by sending invitations to their allies and specifically to Vāsudeva (Kṛṣṇa), indicating the consolidation of support and the move toward the next phase of the story.