Shloka 47
Virāṭa’s Conciliation and Uttara’s Account of the Unseen Champion
Bṛhannadā/Arjuna
अथैनं दशभिर्बाणै: प्रत्यविध्यत् स्तनान्तरे । यतमानं पराक्रान्तं कुन्तीपुत्रो धनंजय:,तत्पश्चात् कुन्तीपुत्र धनंजयने विजयके लिये प्रयत्नशील पराक्रमी भीष्मकी छातीमें दस बाण मारकर गहरी चोट पहुँचायी
athainaṃ daśabhir bāṇaiḥ pratyavidhyat stanāntare | yatamānaṃ parākrāntaṃ kuntīputro dhanañjayaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Dann traf Kuntīs Sohn Dhanañjaya (Arjuna) ihn mit zehn Pfeilen in den Raum zwischen den Brüsten und durchbohrte Bhīṣma, während dieser mit großer Tapferkeit um den Sieg rang. Die Szene betont die strenge Ethik des Krieges: Selbst das heroischste Ringen trägt seine Folge, wenn es auf überlegene Kunst und Entschlossenheit im Kampf trifft.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: valor and effort are honored, yet in battle outcomes depend on disciplined skill and decisive action; heroic striving does not exempt one from the results of combat.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna (Dhanañjaya), identified as Kuntī’s son, pierces his opponent in the chest between the breasts with ten arrows while that opponent is still striving valiantly.