Shloka 2
Virāṭa’s Conciliation and Uttara’s Account of the Unseen Champion
Bṛhannadā/Arjuna
प्रगृह्य कार्मुकश्रेष्ठ जातरूपपरिष्कृतम् । शरानादाय तीक्ष्णाग्रान् मर्मभेदान् प्रमाथिन:,उन्होंने हाथमें सुवर्णभूषित श्रेष्ठ धनुष और शत्रुओंको मथ डालनेवाले तीखे एवं मर्मभेदी बाण ले रखे थे
pragṛhya kārmukaśreṣṭhaṃ jātarūpapariṣkṛtam | śarān ādāya tīkṣṇāgrān marmabhedān pramāthinaḥ ||
Er ergriff den vorzüglichsten Bogen, mit Gold geschmückt und veredelt, und nahm scharfspitzige Pfeile zur Hand, die die Lebenspunkte durchbohren und den Feind zermalmen konnten.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined readiness: when protection of order and rightful duty requires force, a warrior prepares with appropriate weapons, not out of cruelty but out of responsibility and resolve.
The narrator describes a warrior arming himself—taking up a gold-adorned superior bow and lethal, sharp arrows designed to strike vital points—indicating imminent combat or a decisive confrontation.