Shloka 30
Arjuna’s Concentrated Archery and the Rout of the Kaurava Mahārathas
Gāṇḍīva-Nirghoṣa Episode
स तदप्यस्य कौन्तेयश्चिच्छेद नतपर्वणा । एवमन्यानि चापानि बहूनि कृतहस्तवत् | शारद्वतस्य चिच्छेद पाण्डव: परवीरहा,परंतु कुन्तीनन्दनने झुकी हुई गाँठवाले एक बाणसे उनके उस धनुषको भी काट दिया और इसी प्रकार कृपाचार्यके बहुत-से दूसरे धनुष भी शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले पाण्डुनन्दनने हाथकी फुर्ती दिखानेमें कुशल वीरकी भाँति छिन्न-भिन्न कर डाले
sa tad apy asya kaunteyaś ciccheda nataparvaṇā | evam anyāni cāpāni bahūni kṛtahastavat | śāradvatasya ciccheda pāṇḍavaḥ paravīrahā ||
Vaiśampāyana sprach: Da zerschnitt der Sohn der Kuntī (Arjuna) auch jenen Bogen mit einem Pfeil, dessen Gelenk gebogen war. Ebenso zerschmetterte der Pāṇḍava—Bezwinger feindlicher Helden—viele weitere Bögen des Śāradvata (Kṛpa) und zeigte die schnelle, eingeübte Meisterschaft eines vollendeten Schützen. Die Begebenheit betont diszipliniertes Können, das darauf zielt, die Schadensfähigkeit des Gegners zu neutralisieren, nicht wutgetriebene Gewalt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined, precise action in conflict: a warrior’s excellence lies in controlled skill that disables harm (cutting bows) rather than uncontrolled slaughter—an ethical ideal of restraint and mastery within dharma-yuddha.
Arjuna (Kaunteya), in the Virāṭa episode’s combat, severs Kṛpācārya’s bow with a specialized arrow and then breaks many of Kṛpa’s other bows as well, demonstrating superior speed and technique and reducing the opponent’s ability to fight.