Shloka 26
कालविभाग-निरूपणं तथा युद्धव्यवस्था
Time-Reckoning and Mobilization Counsel
सदा च वायवो वान्ति नित्यं वर्षति वासव: । स्तनयित्नोश्व निर्घोष: श्रूयते बहुशस्तथा,“हवा सदा चला करती है। इन्द्र हमेशा वर्षा करते हैं। मेघोंकी गर्जना बहुत बार सुननेको मिलती है। (इससे डरने या अपशकुन माननेकी क्या बात है?) इसमें अर्जुनका क्या काम है (कौन-सा चमत्कार है?) इस बातको लेकर क्यों उसकी प्रशंसा की जाती है? इसका कारण इस बातके सिवा और कया हो सकता है कि आचार्यके मनमें अर्जुनका भला करनेकी इच्छा हो एवं हमारे प्रति इनके हृदयमें केवल द्वेष तथा रोषका भाव ही संचित हो?
vaiśampāyana uvāca |
sadā ca vāyavo vānti nityaṁ varṣati vāsavaḥ |
stanayitnoś ca nirghoṣaḥ śrūyate bahuśas tathā ||
Vaiśampāyana sprach: „Winde wehen zu allen Zeiten, und Indra sendet unablässig Regen; auch das Donnern der Wolken ist immer wieder zu hören. Was wäre daran zu fürchten oder als böses Omen zu deuten? Welche besondere Tat Arjunas steckt hier, und warum sollte man ihn deswegen preisen? Wenn es überhaupt einen Grund gibt, dann nur den: Der Lehrer wünscht Arjuna Wohlergehen, während er gegen uns in seinem Herzen nichts als Feindschaft und Zorn aufgespeichert hat.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage cautions against reading ordinary natural phenomena as extraordinary omens or as proof of someone’s special greatness; it also exposes how praise can be driven by bias, favoritism, or hostility rather than by objective merit.
A speaker dismisses fear of recurring wind, rain, and thunder as routine, then questions why these events are being linked to Arjuna’s glory, suggesting that such praise arises from a teacher’s partiality toward Arjuna and resentment toward others.