Shloka 45
Virāṭa-parva Adhyāya 22 — Draupadī’s Abduction Attempt and Bhīma’s Suppression of the Kīcakas
रूपलावण्ययुक्ताभियुवतीभिरलंकृतम् । गृहं चान्त:पुरं सुभ्रु क्रीडारतिविराजितम् । तत् सर्व त्वां समुद्दिश्य सहसाहमुपागत:,'सुभ्रु! मैंने अनेक प्रकारका जो अनन्त धन संचित किया है, वह सब तुम्हें भेंट कर दिया तथा मेरा जो धन-रत्नादिसे सम्पन्न, सैकड़ों दासी आदि उपकरणोंसे युक्त, रूप- लावण्यवती युवतियोंसे अलंकृत तथा क्रीडा-विलाससे सुशोभित गृह एवं अन्तःपुर है, वह सब तुम्हारे लिये ही निछावर करके मैं सहसा तुम्हारे पास चला आया हूँ
vaiśampāyana uvāca | rūpa-lāvaṇya-yuktābhiḥ yuvatībhiḥ alaṅkṛtam | gṛhaṃ ca antaḥpuraṃ subhru krīḍā-rati-virājitam | tat sarvaṃ tvāṃ samuddiśya sahasāham upāgataḥ |
Vaiśampāyana sprach: „O du Schönbrauige, ich bin sogleich zu dir gekommen und habe dir alles geweiht—mein Haus und die inneren Gemächer, geschmückt mit jungen Frauen voll Schönheit und Anmut und glänzend von Spiel und Lust.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly contrasts dharma with desire-driven persuasion: lavish offerings and sensual display are presented as means to obtain favor, prompting reflection on whether wealth and pleasure can ethically substitute for genuine consent, restraint, and right conduct.
A speaker (within Vaiśampāyana’s narration) declares that he has come quickly to a woman addressed as “subhru,” dedicating to her his splendid house and inner quarters, described as richly adorned and filled with youthful, beautiful attendants and pleasures.