Shloka 18
Adhyāya 76: Kuṇḍina-praveśaḥ, Bhīmena satkāraḥ, Ṛtuparṇa-kṣamā, Aśvahṛdaya-pratyarpanam
Nala’s Reception and Reconciliation
यत् त्वया धर्मकृच्छे तु शापेनाभिहत: पुरा । वनस्थया दुःखितया शोचन्त्या मां दिवानिशम्,“पहले जब तुम वनमें दुखी होकर दिन-रात मेरे लिये शोक करती थी और उस समय धर्मसंकटमें पड़नेपर तुमने जिसे शाप दे दिया था, वही कलियुग मेरे शरीरमें तुम्हारी शापग्निसे दग्ध होता हुआ निवास करता था, जैसे आगमें रखी हुई आग हो; उसी प्रकार वह कलि तुम्हारे शापसे दग्ध हो सदा मेरे भीतर रहता था
yat tvayā dharmakṛcchre tu śāpenābhihataḥ purā | vanasthayā duḥkhitayā śocantyā māṃ divāniśam ||
Bṛhadaśva sprach: „Einst, als du im Wald lebtest—von Leid bedrängt und mich Tag und Nacht beweinend—sprachst du in einer schweren Krise des Dharma einen Fluch aus. Seit jener Zeit traf mich die Kraft dieses Fluches und brannte in mir, in meinem Leib wohnend wie Feuer, das in Feuer gelegt ist.“
बृहदश्चव उवाच