Shloka 6
दमयन्त्याः व्याकुलता — स्वयंवरसंनिपातः — देवदूतयाचनम्
Damayantī’s Distress, Proclamation of the Svayaṃvara, and the Gods’ Request
दृढायुधौ दूरपातौ युद्धे च कृतनिश्चयौ । शीघ्रहस्ती दृढकोधौ नित्ययुक्तो तरस्विनौ,“उनके आयुध दृढ़ हैं। वे दूरतक निशाना मारते हैं। युद्धके लिये उनका भी दृढ़ निश्चय है। वे दोनों ही बड़ी शीघ्रतासे हस्तसंचालन करते हैं। उनका क्रोध भी अत्यन्त दृढ़ है। वे सदा उद्योगशील और बड़े वेगवान् हैं
dṛḍhāyudhau dūrapātau yuddhe ca kṛtaniścayau | śīghrahastī dṛḍhakrodhau nityayukto tarasvinau ||
Vaiśampāyana sprach: Beide sind fest in ihren Waffen und können aus der Ferne treffen; in ihrem Entschluss zu kämpfen sind sie unbeirrbar. Ihre Hände bewegen sich mit großer Schnelligkeit, ihr Zorn ist unnachgiebig, und sie sind stets dem Einsatz ergeben — Männer von gewaltigem Schwung.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights qualities that make warriors formidable—steadfastness, long-range capability, firm resolve, swift execution, relentless effort, and intense anger—implicitly warning that such power, especially when fueled by unyielding wrath, has serious ethical consequences in war.
Vaiśampāyana is describing two fighters (not named in this verse) by listing their battlefield attributes: strong weaponry, ability to strike from afar, determination to fight, quick hands, fierce anger, constant readiness, and great speed.