Shloka 13
धृतराष्ट्र–संजय संवादः
Dhṛtarāṣṭra and Sañjaya on Arjuna’s Indraloka report and the political consequences
सीधुपानेन चाल्पेन तुष्ट्याथ मदनेन च | विलासनैश्व विविधै: प्रेक्षणीयतराभवत्,वह अल्प सुरापानसे, संतोषसे, कामसे और नाना प्रकारकी विलासिताओंसे युक्त होनेके कारण अत्यन्त दर्शनीय हो रही थी
sīdhupānena cālpena tuṣṭyātha madanena ca | vilāsanaiś ca vividhaiḥ prekṣaṇīyatarābhavat ||
Vaiśampāyana sprach: Mit nur wenig süßem Trank, dazu Zufriedenheit, das Regungwerden der Begierde und geschmückt durch mancherlei spielerische Vergnügungen, wurde sie noch anziehender anzuschauen. Der Vers deutet an, wie Genuss und Sinneslust den äußeren Reiz steigern können, während er zugleich die moralisch zwiespältige Anziehung von Rausch und Leidenschaft im Erzählzusammenhang anklingen lässt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how mild intoxication, contentment, and desire—combined with playful indulgences—can intensify outward attractiveness. Ethically, it gestures to the seductive power of pleasure and intoxication, which may charm the senses while potentially weakening restraint (saṃyama) and discernment.
The narrator describes a woman (implied by the feminine predicates) becoming especially pleasing to look at due to light drinking of sweet liquor and engagement in various amusements, with desire and satisfaction present—an atmosphere of sensual, leisurely enjoyment being depicted.