Shloka 2
Bhīmasena’s Discourse on Kāla, Resolve, and the Feasibility of Ajñātavāsa (भीमसेनस्य कालोपदेशः)
श्रुता मे राजधर्माश्न वर्णानां च विनिश्चया: । आयत्यां च तदात्वे च यः पश्यति स पश्यति,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! भीमसेन-की बात सुनकर शत्रुओंको संताप देनेवाले पुरुषसिंह कुन्तीपुत्र युधिष्ठिर लम्बी साँस लेकर मन-ही-मन विचार करने लगे --'मैंने राजाओंके धर्म एवं वर्णोके सुनिश्चित सिद्धान्त भी सुने हैं, परंतु जो भविष्य और वर्तमान दोनोंपर दृष्टि रखता है, वही यथार्थदर्शी है
vaiśampāyana uvāca |
śrutā me rājadharmāś ca varṇānāṃ ca viniścayāḥ |
āyatyāṃ ca tadātve ca yaḥ paśyati sa paśyati ||
Vaiśampāyana sprach: „Ich habe von den Pflichten der Könige gehört und von den feststehenden Bestimmungen über die gesellschaftlichen Stände. Doch wahrhaft sieht nur, wer den Blick auf beides richtet: auf das Kommende und auf das Gegenwärtige—auf Zukunft wie Gegenwart.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Mere knowledge of royal duty and social norms is insufficient; true wisdom lies in discerning both immediate consequences and long-term outcomes. Ethical judgment must integrate present realities with future implications.
The narrator Vaiśampāyana frames a reflective moment: after hearing counsel and recalling teachings on kingship and social order, the emphasis shifts to practical discernment—who can evaluate the present situation while also foreseeing what it will lead to.