Shloka 1
Draupadī’s Lament and Theodicy: Dharma, Dice, and Īśvara’s Governance (Āraṇyaka-parva 31)
युधिष्ठिर बोले--यज्ञसेनकुमारी! तुमने जो बात कही है, वह सुननेमें बड़ी मनोहर, विचित्र पदावलीसे सुशोभित तथा बहुत सुन्दर है, मैंने उसे बड़े ध्यानसे सुना है। परंतु इस समय तुम (अज्ञानसे) नास्तिक मतका प्रतिपादन कर रही हो
Yudhiṣṭhira uvāca—Yajñasenakumārī! tvayā yā kathitā vārtā śravaṇe mahāmanoharā, vicitra-padāvalī-śobhitā ca atiśayena sundarī; mayā sā mahādhāraṇayā śrutā. kintu etasmin kāle tvaṃ (ajñānāt) nāstika-matasya pratipādanaṃ karosi.
Yudhiṣṭhira sprach: „O Tochter des Yajñasena! Was du gesagt hast, ist lieblich zu hören—geschmückt mit ungewöhnlichen Wendungen und wahrhaft schön. Ich habe es mit großer Aufmerksamkeit vernommen. Doch in diesem Augenblick trägst du aus Unwissen eine nihilistische, religionsfeindliche Lehre vor.“
युधिछिर उवाच